บทที่ 27 จะเป็นใครไปได้

ทว่าเพราะเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อของไอดินดังขึ้น ฉุดภวังค์ของไอดินให้กลับมา เขายอมผละมือออกจากเอวของโนริน สีหน้าของเขาในตอนที่รับสายดูเคร่งเครียดกว่าตอนที่โนรินบอกให้เขาเลิกยุ่งกับเธอเสียอีก

“ครับ งั้นเดี๋ยวผมรีบไป”

เขากดตัดสายก่อนจะหันมาบอกโนริน

“เอาตามที่คุณบอกก็ได้ครับคุณรสริน”

สายตาคมมองมาที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ