บทที่ 42 แฟนของผม

 “คุณไม่เข้าไปหรือคะ” แม่บ้านที่เดินตามมาเลยพาลชะงักตามไปด้วย

“คือ…ไม่ดีกว่าค่ะ”

“อ้าว…หนูริน”

จังหวะที่เพิ่งจะเอ่ยปากออกไปว่าไม่ และกำลังจะเดินหนี ดันเป็นจังหวะเดียวกับที่ปู่บุญหันมาเห็นโนรินอย่างเหมาะเจาะ และเพราะเสียงเรียกของคุณปู่อีกเช่นกันที่เรียกสายตาของทุกคนให้หันมามองที่โนรินเป็นตาเดียว

“ริน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ