บทที่ 55 เจ้าสาวของผม

หากแต่ที่โนรินเป็นแบบนี้ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก เพราะเสี้ยววินาทีแห่งความทรงจำแบบนี้ มันเป็นช่วงเวลาสุดพิเศษและความฝันของหญิงสาว จนโนรินคิดว่าตัวเองกำลังฝัน

ใบหน้าหวาน ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยม่านน้ำตาที่เอ่อออกมาจนคลอเบ้า มันเป็นน้ำตาแห่งความตื้นตัน เธอรู้สึกตื้นตันจนเธอทำอะไรไม่ถูก ไม่คาดคิดมาก่อนว่า เขาจะ...