บทที่ 9 ทำยังกับไม่เคย
นานนับนาที โนรินกำลังเคลิ้มไปกับอ้อมกอดผสานกับกลิ่นตัวหอมจากชายหนุ่ม อยู่ ๆ เขาก็ดันตัวเธอออกมา
“คนเดินไปหมดแล้ว งั้นพวกเรากลับโต๊ะกัน”
หมับ!
อยู่ ๆ เขาก็คว้าข้อมือโดยไม่ให้โนรินตั้งตัวให้เดินตาม ทว่าทิศทางที่พาไปกลับไม่ใช่โต๊ะของเธอ โนรินมองซ้ายมองขวาแบบงง ๆ เมื่อสังเกตได้ว่าผู้ชายตรงหน้าพาเธอเดินมาอีกทางที่คนดูบางตา ก่อนที่เขาหันขวับกลับมาจนทำเอาเธอสะดุ้ง!
“เอาตามนั้นผมจะทำที่คุณบอก”
“คะ อะไรคะ?” ท่าทีที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอย่างฉับพลันทำให้โนรินยังงุนงนเพราะตั้งตัวไม่ทัน เธอเงยหน้าสงสัยกับคำพูดที่เขาเพิ่งพูดออกมาพลางมองตาปริบ ๆ
ไอดีนถอนหายใจเล็กน้อยก่อนโน้มใบหน้าหล่อจัดกระซิบเสียงพร่าที่ข้างหู
“เรื่อง…ที่ผมเสร็จคุณแล้วไง”
ไม่ว่าเปล่า เขาเลื่อนใบหน้ามาที่ซอกคอก่อนจะเม้มดูดอย่างจงใจทำคิสมาร์คเอาไว้ โนรินตัวแข็งทื่อแทบช็อค กว่าที่เธอจะตั้งสติได้เมื่อเห็นไอดีนถอนใบหน้าเขาออกจากซอกคอของเธอแล้ว
“คะ คะ คุณทำอะไรเนี่ย!” มือเรียวยกขึ้นมาเช็ดซอกคอตัวเองอย่างตกใจ
“สร้างหลักฐานไงครับ เพื่อนคุณจะได้เชื่อสนิทใจว่าคุณทำสำเร็จตามคำท้า”
“หา…”
“ทำยังกับไม่เคย”
“…”
โนรินอ้าปากค้าง คิดว่าเขาคงมองเธอเป็นผู้หญิงเจนจัดผ่านสงครามมาแล้วนับไม่ถ้วนแน่ ๆ
แต่ก็นะ…จะให้บอกว่าตัวเองเป็นวัตถุโบราณที่ไม่เคยแม้แต่จะจับมือผู้ชายก็กลัวจะเสียฟอร์ม
“ทะ ทำไมจะไม่เคย”
“งั้นก็สร้างหลักฐานบนตัวผมด้วยสิครับ”
“หา…”
“ตรงนี้” เขาชี้ที่ซอกคอของตัวเอง พลางเอียงคอท้าท้ายให้โนรินทำแบบที่เขาทำ”
O __ O
“หรือ ไม่กล้า”
“ทะ ทำไมจะไม่กล้า” ปากเก่งแต่เสียงสั่น โนรินสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ก่อนจะมองตรงไปที่ซอกคอขาวของไอดีน
-ให้ตายเถอะเกิดมายังไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย แต่เมื่อกี้มันเจ็บนิดๆ มันทำยังไงหว่า? -
ใบหน้าสวยเขยิบตัวเข้าใกล้อย่างลังเล เธอคงไม่รู้ว่า ลมหายใจแผ่ว ๆ ของตัวเองที่พ่นอยู่ตรงซอกคอเขาจะทำให้เขารู้สึกขนลุกขนาดไหน
แผล่บ..
โนรินแลบลิ้นเลียเบา ๆ ก่อนจะรีบผละออกมา
“หืม…นี่คุณทำไม่เป็นเหรอไง เลียแค่นี้จะมันจะไปมีรอยอะไรล่ะ”
ไอดีนขมวดคิ้ว มองโนรินที่กำลังหน้าเหวอแต่กลับแดงซ่านเพราะความอาย
O __ O ตะ ต้องมีรอยด้วยเหรอ!! งั้นต้องทำแบบไหนล่ะ
“มะ เมื่อกี้ ฉันแค่ลองดู” เธอรีบปฏิเสธก่อนจะโน้มตัวลงไปใหม่อีกรอบ
งับ!!!
ทันทีที่โนรินฝังคมเขี้ยวลงไปที่ซอกคอของเขา ก็ตามด้วยเสียงร้องลั่นของไอดิน
“โอ๊ยยย…”
“ขะ ขอโทษค่ะ ฉันทำแรงไป เออ… คุณเจ็บหรือคะ ก็ไหนคุณบอกเองนี่ว่าต้องทำให้เกิดรอย”
โนรินหน้าตาตื่นมองมือของไอดินที่กำลังปิดเอาไว้ตรงซอกคออย่างรู้สึกผิดนิดๆ ก็ตอนนั้นที่เขาทำกับซอกคอเธอ เธอมัวตกใจอยู่เลยไม่รู้ว่าเขาทำอะไร รู้ตัวอีกทีมันก็เจ็บหน่อย ๆ
ว่าแต่…ไม่ใช่กัดที่ซอกคอแบบแดร๊กคูล่าเหรอ
ไอดีนถอนหายใจอีกรอบ จากกำลังจะมีอารมณ์ไปไกล เจอแบบนี้ถึงกับหมดอารมณ์ คิ้วเข้มขมวดหากันด้วยความรู้สึกงงปนสงสัย ทำไมผู้หญิงที่กำลังทำตัวเป็นนักล่า ถึงได้ดูไร้เดียงสาแบบนี้
...
ไอดินเดินพาโนรินกลับมาส่งที่โต๊ะ ท่ามกลางสายตาเบิกกว้างของกลุ่มเพื่อน อย่างไม่เชื่อว่าแม่ชีอย่างโนรินจะทำตามคำท้าจนสำเร็จ
“ทุกคน เออ…นี่ไอดิน”
เธอแกล้งปัดผมตรงลำคอเล็กน้อย เพื่อโชว์ผลงาน รอยคิสมาร์คที่ไอดินทำไว้ เรียกสายตาของเพื่อน ๆ ที่มองอย่างไม่เชื่อว่าโนรินจะทำตามเกมได้สำเร็จ
“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ ผมไอดิน เรียกผมดินเฉยๆ ก็ได้ อีกหน่อยพวกเราคงรู้จักกันมากขึ้น” ไอดินยิ้มน้อย ๆ พลางก้มหัวเพื่อทักทายกลุ่มเพื่อนสาวของโนริน ที่ตอนนี้นั่งตาเชื่อมละลายไปหมดแล้ว
สามสาวมองตาค้างพูดออกมาแทบพร้อมกัน
“ว้าว…”
“งื้อ หล่อจัด”
“ยัยริ้นนนนน”
ไอดินยิ้ม ก่อนจะทำทีท่าโอบบ่าโนรินอย่างสนิทสนม ส่วนโนรินจนได้แต่ฉีกยิ้มตามแบบเฝือน ๆ
“ดูไกล ๆ ยังโคตรหล่อ พอมายืนใกล้ ๆ บอกได้คำเดียวว่าหล่อโคตร”
มิมิวหันไปกระซิบกับกลุ่มเพื่อนด้วยแววตาวาววับ
“ถ้าไม่รังเกียจอะไร คุณดินมานั่งโต๊ะกับพวกเราได้นะคะ” สายป่านเอ่ยชวน แต่โนรินอ้าปากค้างรีบส่ายหน้าค้านเต็มที่
“บ้า…พวกเธอจะชวนเค้ามานั่งด้วยทำไม เขามากับเพื่อนเขาอยู่ตรงโน้น”
“ยินดีครับ ถ้าอย่างนั้นจะเป็นอะไรไหม ถ้าผมจะขอชวนเพื่อนของผมมารวมโต๊ะด้วย เดี๋ยวมื้อนี้ผมเลี้ยงเอง”
“ไม่!”
“ยินดีค่ะ” / “ยินดีสิคะ” / “ยินดีมากค่ะ”
เสียงปฏิเสธหนึ่งเดียวของโนริน ถูกกลบไปด้วยเสียงตอบตกลงจากสามเพื่อนรักที่ยิ้มแฉ่ง แต่เมื่อคอมเม้นท์เป็นเอกฉันท์ เธอเลยจำต้องยอมแพ้ ก่อนจะหันไปกระซิบข้างหูของไอดิน
“บ้าเหรอเดี๋ยวก็ถูกจับได้หรอก อ่อ…แล้วก็อย่าบอกนะว่า คุณจะเอาเงินที่แบ่งกับฉันคนละครึ่งมาเลี้ยง”
“คุณคิดว่ายังไงล่ะ?” เขาหันไปกระซิบตอบ จนตอนนี้ใบหน้าทั้งสองคนแทบจะห่างกันไม่ถึงคืบ พอสองสายตาประสานกันเลยเหมือนมีปฏิกิริยาบางอย่าง ที่ค้างชะงักไว้แค่นั้น
“วุ้ยยยย สองคนนี้หวานไม่แคร์สื่อเลย” เสียงแมรี่เอ่ยแซว ทำให้สองคนผละออกจากกันก่อนจะหันหน้าไปคนละฝั่ง
“ฉะ ฉันคอแห้ง เหล้าหน่อยดีกว่า” โนรินแก้เก้อที่โดนเพื่อนแซวด้วยการรีบทรุดตัวนั่งลงก่อนจะเทเหล้าใส่แก้วและยกดื่มแบบรวดเดียว ไอดินได้แต่มองท่าทีของโนรินแบบขำ ๆ
“อืม…งั้นเดี๋ยวผมขอตัว ไปตามเพื่อนมานั่งด้วยดีกว่านะครับ” เขาหันมายิ้มให้เพื่อนของโนรินก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง
