บทที่ 8 WARNING 7 ปลอบใจ

WARNING 7 ปลอบใจ

เท้าแกร่งก้าวเข้ามายืนตรงหน้าเด็กสาวที่กำลังร้องไห้อย่างหนัก ใบหน้าสีนวลก่อนหน้านี้แดงซ่านจากการร้องไห้ รอยฝ่ามือปรากฏเด่นชัดบนพวงแก้มเธอ

"ไม่ต้องร้อง เรื่องนี้ฉันผิดเอง ขอโทษ" ฝ่ามือหนาวางลงบนศีรษะเป่าเป้ย ในขณะที่เคนจิมองตามด้วยความมึนงง "เด็กน้อย.. เธอคงเจ็บมากสินะ"

"จะ.. เจ็บมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ