บทที่ 17 ลิลิน

อีกด้านหนึ่ง…

“เป็นยังไงบ้างลูก” เสียงห่วงใยของคุณแม่ฉันดังขึ้นเป็นประจำอย่างทุกวันที่เข้ามาหาฉันในห้องนอนถามไถ่ออกมาด้วยความเป็นห่วงไม่จางหาย

“ดีขึ้นแล้วค่ะ ลินบอกแม่แล้วไงว่าลินไม่เป็นอะไรแล้วแต่แม่ก็ไม่เชื่อลิน” ฉันบอกท่านออกไปด้วยรอยยิ้มให้ท่านเบาใจกับความห่วงใยที่ไม่เคยไว้ใจและเชื่อกันง่าย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ