บทที่ 24 อย่าบอกเลิก
ติณณภพ
“คุณติณ อย่าค่ะ” เสียงแพรวาร้องห้ามเมื่อผมดันเธอให้นอนราบไปกับโซฟาก่อนจะไซ้คอเธออย่างไม่คิดอยากปล่อย
ตอนนี้ผมไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น ใครจะยอมรับได้วะที่เมียเดินมาบอกเลิกและขอจบทุกอย่าง แต่จะให้บอกออกไปเด็ดขาดว่าผมจะไม่เลิกและไม่แต่งงานกับลิลินผมก็ทำไม่ได้นั่นก็คนรักที่ยังเรียกว่าเก่าไม่ได...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 แพรวา
2. บทที่ 2 ติณณภพ
3. บทที่ 3 ดีใจ
4. บทที่ 4 ฝาแฝด
5. บทที่ 5 ได้งานแล้ว
6. บทที่ 6 รอยยิ้มที่สดใส
7. บทที่ 7 มื้อเช้า
8. บทที่ 8 ไม่ชอบ
9. บทที่ 9 ห้ามไปชอบใคร
10. บทที่ 10 ขอคบ
11. บทที่ 11 หึง
12. บทที่ 12 ห้องเดียวกัน
13. บทที่ 13 เป็นเมียฉันแล้ว
14. บทที่ 14 ไม่อยากให้ใครมอง
15. บทที่ 15 มิตรภาพ
16. บทที่ 16 ตามดู
17. บทที่ 17 ลิลิน
18. บทที่ 18 ตะลึง
19. บทที่ 19 ยังไม่ตาย
20. บทที่ 20 ภาพบาดตา
21. บทที่ 21 ไม่ใช่พ่อแม่
22. บทที่ 22 คนก่อเรื่อง
23. บทที่ 23 เลือกทางที่ไหน
24. บทที่ 24 อย่าบอกเลิก
25. บทที่ 25 เลือกความถูกต้อง
26. บทที่ 26 รักใคร
27. บทที่ 27 ยินดี
28. บทที่ 28 เลือกชุดแต่งงาน
29. บทที่ 29 ตั้งใจฆ่า
30. บทที่ 30 จุดสำคัญ
31. บทที่ 31 สัญญา
32. บทที่ 32 ลองแทน
33. บทที่ 33 งานแต่งของเธอ
34. บทที่ 34 เข้าหอ
ย่อ
ขยาย
