บทที่ 15 หล่อดีต่อใจ

เช้าวันต่อมา ช่อแก้วเดินทางมาถึงที่ร้านตั้งแต่หกโมงเช้าเหมือนอย่างทุกวัน เธอเดินตรงไปยังประตูร้านที่ยังคงปิดสนิท หยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าเพื่อไขประตูเข้าไปข้างใน แต่แล้วไหล่เล็กก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อจู่ ๆ มีมือหนามาคว้ากุญแจไปจากมือเสียก่อน

“เราช่วย” เสียงทุ้มนุ่มที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหู ทำให้ช่อแก้ว...