บทที่ 31 ปลุกเร้า

เวลาล่วงเลยไปนานนับหลายนาทีกว่าหมอกจะยอมถอดถอนจูบออกมา รสชาติหวานปนขมของขนมและกาแฟปะปนกันอยู่ในโพรงปาก หมอกจ้องหน้าดวงหน้าหวานของช่อแก้วอยู่สักพัก ก่อนจะเดินไปล็อคประตูหน้าร้านและหันป้าย ‘Close’ ออกไปข้างนอก

“หมอกทำอะไร ร้านเรายังไม่ถึงเวลาปิดเลยนะ”

“เดี๋ยวเราชดเชยให้นะ จะให้ใครมากวนเวลาของเราสองคน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ