บทที่ 80 เมียหมอกน่ารักที่สุด

สิ้นเสียงทุ้มนุ่มนั้นแล้ว ช่อแก้วก็พรูลมหายใจยาว ๆ ออกมาพร้อมกับเงยหน้ามองออดอ้อนหมอกที่ตนซบอย่างหมดแรงราวลูกแมวเพิ่งเล่นซนมาหมาด ๆ เธอฝังใบหน้าซุกอกเขา ซ่อนความเขินอายที่เผยให้เห็นผ่านพวงแก้มและใบหน้าที่เห่อร้อนกับคนที่ทำให้มันเป็นเช่นนั้น

“ก็...เหนื่อยนิดหน่อย... ไม่ได้ทำกันนานแล้วมันก็เลยเหนื่อย...