บทที่ 84 เธอคือความสุข

ในช่วงเย็นของวันเสาร์

ข้าวหอมในชุดเดรสกระโปรงฟูฟ่องสีขาวสะอาดตา กำลังกอดคอคนเป็นพ่อไว้แน่นในขณะที่กำลังอุ้มตนอยู่ ดวงตาแป๋วแหววของเธอมองไปยังช่อแก้วที่กำลังยืนอยู่หน้าร้านด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก ทั้งคู่แกล้งทำเป็นเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ราวกับว่าพวกเขาเพียงแค่ต้องการรอให้ช่อแก้วล็อกร้านเสร็จเพื่อที...