บทที่ 120 EP 17 ระยะปวดใจ [7]

ฉันเห็นว่าเธอพยายามที่จะดิ้นและผลักเขาออก

แต่แรงของเธอไม่พอที่จะสู้แรงของเขาได้ ยิ่งเห็นว่าเธอสบตาเขาและนิ่งไป

ฉันยิ่งมั่นใจว่าดวงตาสีแดงคู่นั้นคงสะกดเธอเอาไว้ได้เหมือนที่เคยสะกดฉันในครั้งแรกที่เราพบกัน

“ลืมฉันนะยองมิน...

ลืมฉัน” รุ่นพี่จุนแจกล่อมเธออย่างนั้น เขาลูบปอยผมออกจากใบหน้าของเธอ

แล้วก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ