บทที่ 113 บทที่ 113 หวานวิวาห์

ธาวินกอดเอวเล็กแนบแน่นกว่าเดิม ซบหน้าลงบนลำคอระหง สูดกลิ่นหอมอ่อนที่ยังเจือเหงื่อบนผิวเธอ เขานิ่งอยู่เช่นนั้นนานหลายอึดใจ ความสุขซ่านแล่นไปทั่วอกจนอยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้

“ขอบคุณครับลิน…ขอบคุณที่คุณเลือกจะรักผม” เสียงทุ้มพร่าเอ่ยใกล้หู ก่อนประทับจูบแรง ๆ ลงบนเส้นผมเธออย่างหวงแหน

เธอซุกกายเข้ามาแนบชิดเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ