บทที่ 17 รอยแค้น

เขาไม่ได้หันหลังกลับไปมองเด็กสาวคนนั้นแม้เสี้ยววินาที และในวันเดียวกันนั้นเมื่อเขาเดินทางกลับมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ของครอบครัวที่กำลังจะถูกยึด ภายในห้องรับแขกเริ่มมีฝุ่นจับตามขอบบันไดใหญ่ กระถางดอกไม้เหี่ยวเฉาราวไร้คนดูแล และเสียงรถของเจ้าหนี้ที่จอดหน้าบ้านก็ดังขึ้นพร้อมฝีเท้าผู้ชายชุดสูทสีดำหลายคน

“ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ