บทที่ 20 ไหว

ตอนที่20 ไหว

“ไหวสิ พวกแกก็รู้ว่าฉันเห็นภาพแบบนี้บ่อยแค่ไหน แค่นี้จิ๊บๆ” แต่ฉันก็ตอบกลับไปตามประสาคนเก็บอาการเก่งมาตลอด แม้ว่าจะเห็นบ่อยแค่ไหนก็ไม่ชินสักครั้งอย่างปากว่าเลยก็เถอะ แต่ก็ต้องแสร้งยิ้มออกไปเหมือนว่าไม่เป็นอะไรอย่างที่ผ่านมาราวกับคนเย็นชา

“เป่าเค้กเสร็จรอพี่อยู่ที่นี่ เดี๋ยวพี่มาลงมารั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ