บทที่ 53 ยังไม่ฟื้น

ตอนที่53 ยังไม่ฟื้น

“คือ...” แล้วแม่ผมก็อ้ำอึ้งออกมาอย่างลำบากใจจะพูด นั่นยิ่งทำให้ผมกลัวมากกว่าเดิมเพราะหากไม่มีอะไรก็ต้องบอกกันได้ง่ายๆ แล้วสิ

“บอกผมมาแม่ ผมจะไปหาลูกศร” ผมเร่งเอาคำตอบจากแม่ออกไปอย่างร้อนใจแทบทนรอไม่ไหวอีกแล้ว

“น้องอยู่ห้องข้างๆ ลูก แต่รอให้หมอมาตรวจก่อนนะ” แม่บอกผมออกมาให้รับร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ