บทที่ 8 เห็นแก่ตัว

ตอนที่8 เห็นแก่ตัว

“โอ้ย! เจ็บ! ฮึก! พี่ดิน ศรเจ็บนะ!” เสียงเล็กเหวขึ้นอย่างไม่พอใจหรือไม่เกรงกลัวสักนิดทั้งที่สู้อะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

“เจ็บมากไหม อ่า!” ผมถามออกไปเสียงกระเส่าอย่างได้อารมณ์ฉิบหาย ยิ่งเธอเหวี่ยงร่างกายเธอก็ยิ่งตอดรัดแน่นกว่าเดิม ยิ่งทำให้ผมลดแรงกกระแทกลงไม่ได้สักนิด

แต่คนดื้ออย่าง...