บทที่ 11 เราเลิกกันเถอะ

  "ฉันขอโทษ ฉันคงคิดถึงมีนมากไปหน่อยน่ะ" คริสละริมฝีปากออกแล้วพูดขึ้น

  "..."

  "ฮึบ! ลุกสิฉันช่วย" เขาหยัดตัวลุกขึ้นแล้วยื่นมือมาเพื่อให้ฉันจับ

  "ไม่เป็นไร ฉันลุกเองได้" ฉันบอกเขาออกไปแล้วพยายามลุกขึ้น

  "ดื้อ!" เขาพูดแล้วช้อนตัวฉันขึ้นอุ้ม

  "นี่นาย!" ฉันพยายามดิ้นอยู่ภายใต้อ้อมกอดของคริสเมื่อเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ