บทที่ 19 ไม่เป็นไร

  BELL

  วันต่อมา

  ภูเก็ต

  "ถ่ายรูปอ่ะ ยิ้มให้มันกว้างๆหน่อยได้ป่ะวะแก" ยัยลิลินพูดพลางส่งโทรศัพท์มาให้ฉันดูรูป

  "หน้าฉันก็อย่างนี้อยู่แล้วป่ะวะแก" ฉันตอบมันออกไปพลางวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆตัวแล้วตักเค้กชิ้นโปรดทานต่อ

  ฉันออกจากบ้านของคริสมาตั้งแต่เที่ยงเพื่อที่จะมาหายัยลิลินที่บ้านของมัน พอไปถึงบ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ