บทที่ 2 เดี๋ยวสอนเอง

    ​สองเดือนผ่านไป

    ​"วันนี้สวยเกินไปรึเปล่า?" พี่วินเอ่ยถามฉันขึ้นเมื่อฉันเข้ามานั่งในรถยนต์คันหรูของเขา

    "ชุดนักศึกษานี่สวยตรงไหนคะ?" ฉันหันกลับไปมองสบตากับเขาแล้วถามเขากลับไปบ้าง

    "สวยทุกตรงแหละ สำหรับพี่" เขาพูดพร้อมกับพยายามที่จะโน้มใบหน้าของเขาเข้ามาใกล้ฉัน

    "ถ้ายังฉวยโอกาสแบบนี้อีก อิ๊งค์จะเลิกคุยกับพี่ แล้วจะเปิดโอกาสให้คนอื่นแทน" ฉันบอกเขาออกไปเสียงเรียบพร้อมกับหันหน้าหนีเขาไปอีกทาง 

    "ทำไมอิ๊งค์ใจร้ายจังเลย ที่พี่พิสูจน์มาเนี่ย มันยังไม่มากพออีกเหรอคะ?" พี่วินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงน้อยใจ

    "แล้วที่ทุกวันนี้อิ๊งค์คุยกับพี่คบกับพี่แค่คนเดียวเนี่ย อิ๊งค์ใจร้ายมากเลยรึไง ทั้งที่เมื่อก่อนอิ๊งค์มีคนคุยตั้งหลายคน" ฉันบอกพี่วินออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆอีกครั้ง

    ไม่ใช่ว่าฉันไม่มั่นใจในตัวพี่วินหรอกนะ แต่ฉันไม่อยากปล่อยตัวปล่อยใจให้เขามากไปน่ะ ฉันกลัวว่าถ้าฉันปล่อยตัวปล่อยใจให้เขาไปแล้ว เขาจะเขี่ยฉันทิ้ง เพราะฉันสัมผัสได้ว่าเขาเป็นผู้ชายอันตรายตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแล้ว

    "แต่อิ๊งค์ก็รู้นี่ว่าพี่รู้สึกยังไงกับอิ๊งค์ เมื่อไหร่อิ๊งค์จะใจอ่อนกับพี่สักที"

    "เมื่อถึงเวลาอิ๊งค์จะเป็นคนบอกพี่วินเอง ตอนนี้รีบไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่าค่ะ อิ๊งค์หิวแล้ว" ฉันบอกเขาออกไป แล้วที่ฉันบอกว่าหิวเนี่ย จริงๆแล้วฉันไม่ได้หิวอะไรหรอก แต่ฉันมีบางอย่างจะลองใจพี่วินต่างหาก

    @bbs cafe' & resterrant

    เมื่อมาถึงร้านอาหารที่ฉันกับเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของฉันอย่างมิเกลนัดกันเอาไว้แล้ว ฉันก็รีบส่งไลน์ไปบอกมันให้รีบดำเนินการตามแผนที่วางกันไว้ทันที

    ซึ่งพอฉันส่งไลน์ไปได้เพียงแค่ไม่ถึงห้านาที ก็มีพนักงานผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่งเดินมารับออเดอร์โต๊ะที่ฉันกับพี่วินนั่งอยู่ ซึ่งฉันก็ได้แต่ทำหน้าสงสัยว่าทำไมพนักงานที่มารับออเดอร์ถึงไม่ใช่มิเกล

    Lineeee

    Me : ทำไมแกไม่ออกมาวะ?

    GAIL : วันนี้ฉันไม่ได้แต่งหน้าน่ะ ฉันกลัวแฟนแกจะไม่สนใจน่ะสิ

    Me : ยัยบ้า! แค่ไม่แต่งหน้าแกก็สวยกว่าฉันอยู่แล้วป่ะ

    GAIL : เอาเหอะน่า ฉันว่าตอนนี้แกลุกมาเข้าห้องน้ำแล้วคอยดูแฟนแกกับเพื่อนของฉันดีกว่า

    Me : เออๆ

    Me : นี่ยัยเพื่อนบ้า! ฉันยังไม่ได้เป็นแฟนกับเขาซะหน่อย

    หลังจากที่ฉันพิมพ์บอกยัยมิเกลออกไป ฉันก็รีบตวัดสายตาไปมองพี่วินสลับกับพนักงานคนสวยที่เป็นเพื่อนของมิเกลทันที

    ตอนนี้เพื่อนของมิเกลมองไปที่พี่วินด้วยสายที่บ่งบอกว่า อยากรู้จักกับเขามากๆ แต่พี่วินเอาแต่มองหน้าฉันจนฉันเองทำตัวไม่ถูกเมื่อเงยหน้าขึ้นมาจากมือถือของตัวเอง

    "อิ๊งค์ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" ฉันบอกพี่วินออกไป ซึ่งเขาก็ทำได้เพียงพยักหน้ารับรู้ก่อนที่จะเอ่ยเรียกฉันขึ้น

    "เดี๋ยวสิอิ๊งค์"

    "ว่าไงคะ?"

    "อิ๊งค์อยากทานอะไรรึเปล่า?" พี่วินถามฉันออกมาอย่างใส่ใจ ซึ่งปกติเขาก็มักจะใส่ใจฉันแบบนี้อยู่แล้ว

    "แล้วแต่พี่วินเลยค่ะ อิ๊งค์ขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ" ฉันบอกพี่วินออกไปแล้วรีบเดินมาที่ห้องน้ำ จากนั้นก็พยายามชะโงกมองพี่วินคุยกับพนักงานคนสวยคนนั้นอย่างใจจดใจจ่อ

    ตอนนี้พนักงานคนสวยเพื่อนของยัยมิเกลเริ่มที่จะอ่อยพี่วินโดยการที่ก้มลงไปชี้ที่เมนูอาหารเพื่อที่จะให้พี่วินสนใจหน้าอกโตๆของเธอ

    แต่พี่วินกลับไม่สนใจแล้วเอาแต่มองเมนูอาหารต่อไปจนพนักงานคนนั้นเริ่มแผนที่สองต่อนั่นคือการพูดคุยกับเขาแล้วเริ่มอ่อยเขาอีกคนั้งด้วยสายตาที่ยั่วยวน

    WIN

    ​ตอนนี้ผมรู้สึกหงุดหงิดมากๆเลยกับพนักงานสาวสวยที่พยายามจะอ่อยผมแบบนี้ ถ้าตอนนี้ผมไม่มีคนที่ผมอยากจะจัดการอยู่แล้วล่ะก็ ผมลากเธอไปจัดการที่ห้องน้ำของร้านเรียบร้อยแล้วล่ะ แต่ตอนนี้ผมบอกเลยว่าผมไม่ค่อยมีอารมณ์จะมาสนใจอะไรผู้หญิงตรงหน้าหรอก

    ถึงเธอจะสวย ตรงสเปคผมมากแค่ไหน แต่ผมก็อยากให้อิ๊งค์มั่นใจในตัวผมให้มากกว่านี้ ถ้าเกิดอิ๊งค์เห็นผมสนใจผู้หญิงคนนี้ขึ้นมา ผมก็อดลิ้มลองเธอพอดีน่ะสิ

    อิ๊งค์ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่ผมเคยนอนด้วยมาก่อน เธอน่ารัก สดใส จนผมอยากจะจับเธอกดลงบนเตียงวันละหลายสิบรอบ เชื่อมั้ยว่าผมกับเธอคบกันมาตั้งสองเดือนแล้วผมกับเธอยังไม่เคยมีอะไรกันเลยแม้แต่ครั้งเดียว

    ทั้งๆที่ผมกับอิ๊งค์เกือบจะมีอะไรกันตั้งหลายต่อหลายครั้ง แต่ว่าอิ๊งค์ก็จะเป็นฝ่ายบอกให้ผมหยุดซึ่งผมเองก็เชื่อฟังคำสั่งของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

    ยิ่งคบกันไปยิ่งคุยกันไปเรื่อยๆ อิ๊งค์ก็นิสัยเหมือนแฟนสุดที่รักของผมเป๊ะเลย ถึงเราสองคนจะไม่มีอะไรกันแต่ผมก็รักเธอมากๆ รักแบบไม่ต้องมีอะไรกันก็ได้ แต่สิ่งเดียวที่อิ๊งค์กับวิเวียนแตกต่างกันก็คือความมีเสน่ห์ ซึ่งผมบอกตามตรงว่าเสน่ห์ของอิ๊งค์น่ะ มีมากกว่าวิเวียนหลายสิบเท่า

    ไม่ใช่ว่าวิเวียนไม่มีเสน่ห์นะ เธอก็มี แต่อิ๊งค์แค่มีมากกว่าเธอแค่นั้น แต่ถึงอิ๊งค์จะมีเสน่ห์มากกว่าวิเวียน ผมก็ไม่เคยคิดจะให้เธอมาแทนที่ของวิเวียนของผมหรอก เพราะทั้งใจของผมน่ะมีแค่วิเวียนแค่คนเดียว ส่วนคนอื่นๆรวมถึงอิ๊งค์เนี่ย ผมก็เห็นเป็นแค่ของเล่นแก้เบื่อเท่านั้นแหละ

    "เมนูนี้อร่อยนะคะ ไม่ลองชิมดูหน่อยเหรอคะ?" ผมหันมาสนใจผู้หญิงตรงหน้าทันทีที่เธอเอื้อมมือบางๆมาลูบไล้ที่ข้างแก้มของผม

    "ไม่ล่ะครับ วันนี้ผมมากับแฟน" ผมบอกเธอออกไปเสียงดังฟังชัด

    "แสดงว่าถ้าวันหลังไม่ได้มากับแฟนพี่ก็จะ...."

    "ไม่สนใจหรอกครับ ผมรักแฟนผมแค่คนเดียว" ผมพูดกับพนักงานสาวสวยอกโตที่ตอนนี้หน้าจ๋อยสนิทเพราะคำปฏิเสธที่ออกจากปากไปเมื่อครู่

    "พี่นี่ดูรักแฟนจังเลยนะคะ แฟนพี่ไม่เห็นจะสวยตรงไหนเลย แถมดูจากท่าทางเเล้ว น่าจะอ่อนหัดเรื่องอย่างว่ากว่าแจงเยอะเลย"

    "เดี๋ยวฉันจะให้แฟนฉันสอนเรื่องอย่างว่าคืนนี้แหละ เธอไม่ต้องเสนอตัวให้เขาหรอก เพราะฉันคิดว่า ฉันทำเรื่องแบบนั้นได้ดีแน่นอน...."

    "อิ๊งค์..."

บทก่อนหน้า
บทถัดไป