บทที่ 4 เพื่อนรัก

    ​"โธ่เว้ย! ใครโทรมาตอนนี้วะ!" พี่วินสบถขึ้นพร้อมกับลุกไปหยิบมือถือขึ้นมาดู แต่พอเขาหยิบมันขึ้นมาดูเท่านั้นแหละ เขาก็เบิกตาโพลงขึ้นมาอย่างตกใจทันที

    "ใครโทรมาเหรอคะพี่วิน" ฉันถามเขาออกไปพลางหยิบผ้าห่มขึ้นมาปิดร่างของตัวเองเอาไว้

    "ใครก็ไม่รู้ค่ะ พี่ว่าพี่ปิดเครื่องไปเลยดีกว่า จะได้ไม่ต้องมารบกวนเวลาของเราสองคน" พี่วินพูดออกมาแค่นั้นแล้วเขาก็จัดการปิดเครื่องมือถือของตัวเองลงก่อนที่จะโยนมันไว้บนโซฟาปลายเตียงอย่างไม่ไยดี จากนั้นก็กระโจนมาคร่อมร่างของฉันเอาไว้อีกครั้ง

    "พะ...พี่วิน" ฉันร้องขึ้นเบาๆเมื่อพี่วินค่อยๆเลิกผ้าห่มออกแล้วจูบซับไปทั่วทั้งหัวไหล่ของฉันอย่างแผ่วเบา

    "พี่ไม่ไหวแล้วอ่ะ" เขาพูดแล้วค่อยๆเอี้ยวตัวไปหยิบบางสิ่งบางอย่างออกมาจากลิ้นชักหัวเตียง ซึ่งพอฉันเห็นมันเท่านั้นแหละ ฉันก็หน้าร้อนผ่าวด้วยความเขินขึ้นมาทันที

    "ไม่ต้องกลัวนะ พี่ไม่ทำให้อิ๊งค์ท้องหรอกน่า" ยิ่งพี่วินพูดออกมาแบบนั้นฉันก็รู้สึกว่าใบหน้าของฉันมันร้อนผ่าวขึ้นมากกว่าเดิม นี่ฉันจะตายมั้ยเนี่ย ><

    "พี่วินจะไม่ทิ้งอิ๊งค์จริงๆใช่ไหมคะ?" ฉันถามพี่วินออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ฉันรู้ว่ายังไงพี่วินเขาก็ไม่ยอมปล่อยให้ฉันเป็นอิสระจนกว่าเขาจะได้ครอบครองฉันแน่ๆ

    "พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ทิ้งอิ๊งค์" เขาพูดแล้วค่อยๆกดจูบลงมาบนหน้าผากอย่างแผ่วเบา เพื่อเป็นการยืนยันว่าเขาจะไม่มีวันทิ้งฉันแน่นอน 

    ทั้งๆที่ฉันรู้ดีว่าเขาเป็นผู้ชายอันตราย แต่ฉันก็ยังหวังว่าต่อจากนี้ไป พี่วิน…จะมองฉันแค่คนเดียว

    "งั้น...อิ๊งค์ก็พร้อมแล้วค่ะ อิ๊งค์พร้อมที่จะเป็นของพี่วินแล้ว" ฉันพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เพราะว่ามันยังรู้สึกอายอยู่เหมือนกัน

    คนเราคบกันแล้วมีอะไรกันก็ไม่เห็นจะแปลกเลย จริงมั้ย?

    "อื้ออ พี่วิน...อิ๊งค์เจ็บ" ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อพี่วินค่อยๆแทรกแกนกายของเขาเข้ามาในช่องทางรักของฉันทีละนิด

    "ไม่ต้องเกร็งนะคะคนดีของพี่ หายใจเข้าลึกๆนะ..." พี่วินพยายามพูดปลอบประโลมฉันแล้วเขาก็อาศัยช่วงจังหวะที่ฉันเผลอกดแกนกายเข้ามาทีเดียวจนมิดลำทันที

    "อึกกกก" เมื่อพี่วินเขาดันแกนกายเข้ามาจนสุด ร่างกายของฉันมันก็เหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ มันเจ็บ เจ็บจนอยากจะร้องไห้ออกมาเดี๋ยวนี้ตอนนี้

    "ผ่อนคลายนะคะคนดี ผ่อนคลายนะ" พี่วินก้มลงไปมองที่จุดเชื่อมต่อระหว่างร่างกายของเราสองคนแล้วยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ จากนั้นเขาก็ค่อยๆขยับสะโพกเข้าหาฉันอย่างเนิบนาบ

    "อ่าาาา" พี่วินคำรามออกมาอย่างพอใจแล้วก้มลงดูดดุนที่ยอดอกของฉันพลางขยับสะโพกไปด้วย

    WIN

    ​ทันทีที่ผมดันแกนกายเข้ามาในช่องทางรักที่คับแคบของอิ๊งค์จนสุดทาง ผมก็รู้สึกว่าตัวเองได้ผ่านเยื่อบางๆเข้ามาด้วย แล้วพอผมก้มลงมองจุดกึ่งกลางร่างของเราสองคนก็พบว่ามีเลือดสดๆติดอยู่ด้วย ไม่เสียแรงที่ผมตามตื้ออิ๊งค์มาได้ตั้งสองเดือน สุดท้าย ผมก็ได้ลิ้มลองสาวบริสุทธิ์สักที

    "อ่าาาส์ แน่นจังเลยค่ะคนดีของพี่"

    "อึก...พี่วิน อิ๊งค์เจ็บ..." อิ๊งค์ร้องออกมาพลางจิกเล็บลงบนที่อกแกร่งของผมอย่างต้องการระบาย

    "ผ่อนคลายนะคะ ไม่ต้องเกร็ง หายใจเข้าลึกๆ พี่จะขยับเร็วกว่าเดิมแล้วนะ ถ้าพี่แช่อยู่แบบนี้ อิ๊งค์จะอึดอัดนะ"

    "อะ...อื้ม ขยับเลยค่ะ" อิ๊งค์ตอบผมออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทิ้ม 

    "อิ๊งค์ไหวแน่นะ?" ผมถามอิ๊งค์ออกไปอีกครั้งเมื่อเห็นว่าตอนนี้ใบหน้าสวยหวานของเธอมีเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามใบหน้าไปหมดแล้ว

    "ไหวค่ะ" อิ๊งค์พูดขึ้นพลางส่งยิ้มให้ผมบางๆ

    สวบบบ

    "อ๊าาา พี่วิน...." อิ๊งค์ร้องขึ้นพลางจิกเล็บลงบนอกของผมอย่างแรงอีกครั้งเมื่อผมชักแกนกายออกแล้วเสียบมันเข้าไปทีเดียวมิดลำอีกครั้ง

    เมื่อกี้ผมเอามันแช่ทิ้งไว้แบบนั้นไม่ได้จริงๆ ก็ช่องทางรักของอิ๊งค์มันตอดรัดแกนกายของผมแน่นขนาดนั้น ใครจะไปทนไหวกันล่ะ ถ้าจะแตกทั้งที่เพิ่งเข้าไปไม่ถึง5นาทีนี่รู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั่นเลยนะ เสียชื่อวินจอมพลังหมด

    "อดทนนะคะคนดี เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว" ผมพูดพลางเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปลูบศีรษะอิ๊งค์อย่างแผ่วเบา เด็กน้อยเอ้ย ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้กันนะ...

    "อื้ออ พี่วิน...อิ๊งค์ อิ๊งค์..."

    "อิ๊งค์เป็นอะไรคะ?" ผมถามอิ๊งค์ออกไปเมื่อเธอหายใจเข้าออกแรงกว่าปกติ

    "อิ๊งค์ไม่รู้ว่าอิ๊งค์เป็นอะไร อิ๊งค์สะ..เสียวตรงนั้น อิ๊งค์ อิ๊งค์ อ๊าา พี่วิน อิ๊งค์ไม่ไหวแล้ว"

    พั่บๆๆๆๆ

    "ซี้ดด อย่ารัดแน่นสิคะคนดี พี่จะไม่ไหวแล้วนะ" ผมกระซิบบอกอิ๊งค์ออกไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเมื่อช่องทางรักของเธอยังคงตอดรัดแกนกายของผมเอาไว้แน่น

    อ่าาาห์ ผมจะทนไม่ไหวแล้วโว้ย แตกให้แตกไปเลย เดี๋ยวค่อยเอาใหม่ก็เเล้วกัน

    "พี่วิน...อ๊ะ อ๊าาา อื้อออ"

    "เสร็จแล้วเหรอคะ?" ผมถามอิ๊งค์เมื่อเธอเกร็งกระตุกแล้วตอดรัดแกนกายของผมอย่างแรง ให้ตายเหอะ ผมไม่เคยเสร็จไวแบบนี้มาก่อนเลย

    แต่มันทนไม่ไหวแล้วไง มันเสียว ผมคงอกทนขนาดนั้นไม่ไหว ไม่งั้นได้ขาดใจตายก่อนพอดี

    พั่บๆๆๆๆ

    "ซี้ดดดดดด!!!" ผมรีบดึงถุงยางออกจากแกนกายแล้วปลดปล่อยน้ำรักของตัวเองลงบนหน้าท้องแบนราบของอิ๊งค์จนหมดทุกหยด ในเมื่อผมเป็นคนแรกของเธอแบบนี้ รอบหน้าไม่ใส่มันแล้วถุงยางเนี่ย เปลืองเปล่าๆ 

    เอาไว้ใช้กับคนอื่นดีกว่า^^

    "พี่รักอิ๊งค์ที่สุดเลย" ผมทรุดตัวลงนอนข้างๆอิ๊งค์แล้วพร่ำบอกคำว่ารักเธอออกไปเพราะผมอยากให้เธอสบายใจว่ายังไงผมก็ไม่มีทางทิ้งเธอแน่นอน เพราะว่าเธอเป็นของเล่นชิ้นใหม่ของผม ที่ผมโคตรจะถูกใจ

    GAIL

    ​"เหอะ! ป่านนี้คงจะมีความสุขกับยัยอิ๊งค์อยู่ล่ะสินะ" ฉันพึมพำกับตัวเองเมื่อฉันเองก็รู้ดีว่าวันนี้พี่วินมารับฉันที่ทำงานไม่ได้ เพราะเขาคงจะเอาแต่กกอยู่กับยัยเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของฉัน

    ฉันกับพี่วินคบกันมาได้เกือบปีแล้ว ระหว่างฉันกับเขาเราสองคนคบกันไว้เพื่อที่จะสนองความต้องการของตัวเองก็เท่านั้น ฉันไม่ได้รักพี่วิน และพี่วินเองก็ไม่ได้รักฉัน เขาเองก็มีแฟนของเขาอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังไม่เลิกนิสัยเจ้าชู้หรอก ถ้าเขาเลิกนิสัยเจ้าชู้จริงๆ เขาจะมาตามตื้อยัยอิ๊งค์ไปทำไม

    ป่านนี้ยัยอิ๊งค์ก็คงจะโดนพี่วินหลอกฟันไปแล้วล่ะ จะว่าสงสารมั้ยน่ะเหรอ? ฉันไม่สงสารหรอก เพราะว่าฉันเองก็ไม่ค่อยชอบนิสัยปากร้ายของยัยอิ๊งค์อยู่แล้ว

    ยัยนั่นน่ะชอบทำตัวเย่อหยิ่ง ซึ่งฉันไม่ค่อยชอบนิสัยของมันสักเท่าไร่ นี่ถ้าฉันไม่แอบชอบพี่ชายของมันมาตั้งแต่สมัยมัธยม ฉันไม่ทนคบกับมันมาได้นานจนป่านนี้หรอก!

บทก่อนหน้า
บทถัดไป