บทที่ 8 หาที่ลง
หลังจากที่ผมไปส่งอิ๊งค์ที่มหาลัยเสร็จแล้ว ผมก็รีบโทรหาวิเวียนทันทีเพราะว่าผมมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ เมื่อวานนี้วิเวียนดันไปหาผมที่ห้องแล้วเจอผมอยู่กับริตาเข้า พอดีว่าผมกับริตาเจอกันที่ผับเมื่อสองวันก่อนน่ะ แล้วอีกอย่างลีลาของเธอก็เด็ดพอใช้ได้ ผมเลยติดใจเธอ เลยเรียกเธอมาบริการถึงห้อง แต่ไม่คิดเลยว่าวิเวียนจะแวะมาหาผม มันทำให้ตอนนี้ผมแม่งโคตรกระวนกระวายใจ
ทุกครั้งที่เธองอนผมเพราะเธอจะรู้เรื่องของผมมาจากเพื่อนๆของเธอมากกว่า แต่คราวนี้เธอมาเห็นผมอยู่กับคนอื่นที่ห้องแบบนี้ ผมเลยกลัวใจของเธอ ผมกลัวว่าวิเวียนจะเลิกกับผมน่ะ เพราะตอนนี้ผมเริ่มจะแน่ใจแล้วว่าวิเวียนไม่ได้รู้สึกกับผมเหมือนเดิม ตอนนี้เธอมีคนที่พร้อมจะดูแลเธออย่าไอ้เอซอยู่
แล้วไอ้เอซที่ผมพูดถึงเนี่ย มันก็คือพี่ชายของอิ๊งค์ที่เป็นของเล่นชิ้นใหม่ของผมเองแหละ ที่ผมอยากรู้จักกับอิ๊งค์ไม่ใช่อะไรหรอก ผมแค่อยากจะแก้แค้นไอ้เอซต่างหาก ที่บังอาจมาคบกับวิเวียนแฟนของผม แล้วมันยังเป็นคนเปิดซิงวิเวียนอีกต่างหาก
ถ้าเธอเลิกกับผมไปนี่ผมคงจะเฟลน่าดู เพราะผมคบกับเธอมาตั้งสามปีแล้ว แต่ผมยังไม่เคยได้แอ้มเธอเลยแม้แต่น้อย
ต่างจากไอ้เอซที่แอบคบกับวิเวียนมาได้แค่สองเดือนก็ได้แอ้มเธอแล้ว แบบนี้มันไม่ยุติธรรมกับคนที่เป็นแฟนอย่างผมเลยว่ามั้ย?
แล้วอีกเหตุผลนึงที่ผมไม่อยากเลิกกับวิเวียนเลยก็คือ ผมรักเธอมาก มากแบบที่ไม่เคยรักใครมาก่อน แล้วผมก็ไม่มีทางปล่อยวิเวียนไปง่ายๆหรอก เพราะตอนนี้เราสองคนวางแผนจะแต่งงานกันอยู่แล้ว
ผมอุตส่าห์ให้ที่บ้านของผมไปขอวิเวียนแล้ว แล้วผมก็ดันสัญญากับเธอว่าผมจะเลิกเจ้าชู้เพื่อเธอให้ได้
จริงๆแล้วผมก็อยากจะเลิกเจ้าชู้หรอกนะ แต่มันยังไม่ใช่ตอนนี้ เพราะผมยังอยากสนุกอยู่ ต่อไปผมจะไม่ให้วิเวียนจับได้แบบนี้หรอก ผมจะพยายามระมัดระวังตัวให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ :)
"โทษทีนะที่รัก พอดีรถติดน่ะ" ผมเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะประจำที่ผมกับวิเวียนมาเดทด้วยกันบ่อยๆแล้วบอกเหตุผลกับเธอออกไป ส่วนสุดที่รักของผมน่ะเหรอ ตอนนี้มองมาที่ผมตาขวางเลยล่ะ
"รถติด หรือติดสาวกันแน่" วิเวียนพูดแขวะผมออกมาพลางมองมาที่ผมด้วยสายตาว่างเปล่า
ดูสายตาของเธอสิ ตั้งแต่ที่เธอมีไอ้เอซ สายตาที่เธอเอาไว้ใช้มองผมก็เปลี่ยนไป
"ติดสาวที่ไหนล่ะ ฉันเคลียร์มาหมดแล้ว ไม่เชื่อเอานี่ไปดู" ผมพูดพลางยื่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกไปให้วิเวียนดูเพื่อให้เธอสบายใจแบบทุกครั้งที่ผ่านมา แต่คราวนี้วิเวียนกลับไม่สนใจแล้วปัดมือถือผมออก
"ไม่ล่ะ นายเก็บไปเถอะ เช็คไปก็เท่านั้น" วิเวียนพูดขึ้นอย่างเหนื่อยหน่าย ผมดูก็รู้แล้วว่าเธอเหนื่อยใจที่ต้องมาเจอกับปัญหาเดิมๆแบบนี้ แต่จะให้ผมทำยังไงได้ล่ะ ก็ผมยังอยากสนุกอยู่เลย ทีเธอไปนอนให้ไอ้เอซเอาตั้งหลายที ผมยังไม่เคยว่าอะไรเลย
"โธ่...วิเวียน นี่เราสองคนจะแต่งงานกันอยู่แล้วนะ เธอเชื่อใจฉันหน่อยสิ" ผมพูดกับวิเวียนออกไปด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ
"ฉันไม่อยากแต่งแล้วล่ะ นายไปบอกผู้ใหญ่ให้ยกเลิกงานแต่งเถอะ เอาไว้ให้นายเลิกทำตัวสำส่อนได้เมื่อไหร่ค่อยมาคุยกัน ตอนนี้ฉันเหนื่อยอ่ะ ไม่อยากทำอะไรแล้ว ฉันอยากให้เราสองคนลองห่างกันดู เผื่ออะไรมันจะดีขึ้น เผื่อนายจะได้รู้ใจตัวเองว่ายังรักฉันอยู่รึเปล่า ฉันไม่อยากมานั่งรอเวลาอีกต่อไปแล้ว ถึงนายจะบอกว่ารักฉัน แต่ฉันสัมผัสมันไม่ได้เลย ไม่รู้เลยว่านายรักฉันแบบไหน ถึงทำให้ฉันเสียใจซ้ำไปซ้ำมาอยู่แบบนี้ ฉันเหนื่อยนะวิน ถ้าฉันแต่งงานกับนายไปแล้วต้องมาคอยกังวลเรื่องแบบนี้อยู่อีก ชีวิตฉันต้องไม่มีความสุขแน่ๆ"
วิเวียนพูดระบายความอัดอั้นที่เธอมีมานานออกมาจนตอนนี้ผมเริ่มจะนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้ว อยู่ๆเธอจะมาบอกให้ผมยกเลิกงานแต่งได้ยังไงกัน ทั้งๆที่เราสองคนก็เตรียมงานกันมาเกือบจะสามสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว
"แต่เธอบอกว่าจะให้โอกาสฉันเป็นครั้งสุดท้ายนี่นา อย่าทำแบบนี้สิวิเวียน ฉันไม่เอากับเธอด้วยหรอก เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอแค่คนเดียว ผู้หญิงพวกนั้นก็แค่เล่นๆ ไม่เอานะ ไม่ห่างกันนะวิเวียน ฉันไม่ยอมจริงๆด้วย" ผมพูดแล้วเข้าไปโอบกอดวิเวียนเอาไว้แน่น มันรู้สึกไม่ดีจริงๆนะที่อยู่ๆเธอจะมาขอห่างจากผมแบบนี้ ผมไม่ยอมเด็ดขาด ที่เธอทำแบบนี้เพราะว่าเธอจะไปอยู่กับไอ้เอซล่ะสิ ผมรู้หรอก
"ห่างกันไปแหละดีแล้ว เชื่อฉันเถอะ" วิเวียนแกะมือของผมออกแล้วยืนยันคำเดิม
"แต่ห่างกันมันก็ไม่ได้ต่างจากเลิกกันเลยนะวิเวียน" ผมโวยวายออกไปเสียงดังแล้วมองเธอด้วยสายตาที่ตัดพ้อ
"เอาเป็นว่าช่วงที่เราห่างกัน นายลองไปทบทวนเรื่องระหว่างเราก็แล้วกัน ถ้าใจนายยังต้องการฉันอยู่ เราค่อยมาคุยกันอีกครั้ง แต่ถ้านายทบทวนมาดีแล้วว่านายไม่ได้รัก ไม่ได้อะไรกับฉันแล้ว เราสองคนก็แค่เลิก...กันไปก็แค่นั้น ไม่มีอะไรมาก ฉันให้โอกาสนายมามากพอแล้ว นี่คือโอกาสครั้งสุดท้าย ไม่ใช่โอกาสเพื่อที่ให้นายแก้ตัว แต่เป็นโอกาสที่จะทำให้นายได้รู้ใจตัวเองมากขึ้น เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย" ผมส่ายหน้าไม่ยอมรับฟังอะไรจากวิเวียนทั้งนั้น ตอนนี้เรื่องที่ผมกลัวมันกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว ตอนนี้วิเวียนต้องการที่จะห่างจากผม เธอคงไม่อยากทนกับผู้ชายแบบผมอีกแล้วสินะ เพราะยังไงตอนนี้เธอก็มีผู้ชายที่แสนดีอย่างไอ้เอซอยู่ด้วยทั้งคน ผู้ชาย…แบบที่ผมไม่มีวันเป็นให้เธอได้
"ฉันไปล่ะ พอดีมีธุระต่อ" วิเวียนพูดข
แล้วลุกออกจากโต๊ะไปทันทีโดยที่ปล่อยให้ผมมองตามเธอออกไปด้วยหัวใจที่มันเจ็บปวด ผมไม่คิดมาก่อนเลยว่าวิเวียนที่เคยตามใจผมที่เคยยอมผมทุกอย่างจะมาใจแข็งกับผมแบบนี้ แต่บอกเลยว่าผมไม่มีทางยอมเลิกกับเธอหรอก ยังไงผมก็จะต้องเอาแฟนผมกลับคืนมาให้ได้
ผมกับไอ้เอซไม่ได้มีอะไรต่างกันเลยแม้แต่น้อย มันน่ะก็เจ้าชู้ตัวพ่อเหมือนกันนั่นแหละ ที่ผ่านมามันก็ฟันสาวๆมาไม่ถ้วนเหมือนกัน มันแสนดีแล้วก็อบอุ่นแค่กับวิเวียนคนเดียวเท่านั้นแหละ! แล้วผมก็ไม่เชื่อหรอกว่ามันจะดีกับวิเวียนไปตลอด ยังไงสันดานที่แท้จริงของมันก็ต้องโผล่ออกมาสักวัน..
INK
"ทำไมห้องรกแบบนี้ล่ะคะพี่วิน" ฉันถามพี่วินออกไปอย่างสงสัยเมื่อเขาพาฉันมาที่ห้องในรอบหลายวันที่ผ่านมา
บอกตามตรงว่าตลอดหลายวันที่ฉันกลับไปอยู่ที่บ้านฉันน่ะคิดถึงพี่วินใจจะขาด ฉันอยากนอนกอดเขามากๆ แต่ฉันก็ต้องทำใจแข็งเอาไว้เพราะฉันคิดว่า ถ้าฉันยอมเขาบ่อยๆ เขาจะได้ใจแล้วทำตัวแบบที่ผ่านมาอีกน่ะสิ
"อ๊ะ! พี่วินทำอะไรคะ..." ฉันร้องถามพี่วินออกไปเสียงหลงเมื่ออยู่ๆเขาก็ดันร่างของฉันให้มาติดกับโต๊ะเครื่องแป้งที่วางอยู่ปลายเตียงแล้วถลกกระโปรงทรงเอของฉันขึ้นอย่างเอาแต่ใจ
"ไม่ได้อยู่ด้วยกันตั้งหลายวัน พี่คิดถึงอิ๊งค์มากเลยรู้ไหม?" เขากระซิบบอกฉันด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแล้วระดมจูบฉันไปด้วย จากนั้นพี่วินเขาก็ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของฉันออกทีละเม็ด จนมันหลุดออกจนหมด จากนั้นเขาก็ค่อยๆลูบไล้ฝ่ามือหนาๆของเขามาตามเนินอกของฉันอย่างแผ่วเบาแล้วกดจูบลงที่เนินอกของฉันทันที
"อื้ออ พี่วิน..." ฉันร้องขึ้นอีกครั้งเมื่อพี่วินดันบราของฉันให้ขึ้นมากองอยู่ที่เหนือเนินอกแล้วจัดการครอบครองยอดอกของฉันด้วยริมฝีปากที่ร้อนจัดของเขา
"พี่คิดถึงอิ๊งค์จังเลยค่ะ..." พี่วินพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่แล้วค่อยๆรูดอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วของฉันให้หลุดออก จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดแล้วจับแกนกายที่มันแข็งชูชันของตัวเองมาจ่อที่ช่องทางรักของฉัน
"อิ๊งค์ ก็คิดถึงพี่วินนะคะ อ๊าาา พี่วิน อิ๊งค์เจ็บนะ..." ฉันร้องออกไปเสียงหลงเมื่ออยู่ๆพี่วินก็เสียบแกนกายของเขาเข้ามาที่เดียวจนมิดลำ จากนั้นเขาก็กระแทกกระทั้นสะโพกเข้าหาฉันไม่ยั้งจนฉันจุกและเจ็บไปหมด
"ซี้ดดดด แน่นจังเลยคนดีของพี่" พี่วินขยับสะโพกของเขาเข้าหาฉันอย่างแรงจนร่างฉันโยกคลอน ด้วยความที่กลัวว่าจะตกจากโต๊ะของแป้ง ฉันเลยต้องเอื้อมมือไปกอดเขาเอาไว้แน่น
"อึก...เจ็บค่ะพี่วิน อิ๊งค์เจ็บ..." ฉันบอกพี่วินออกไปเมื่อเขายังคงกระแทกกระทั้นสะโพกของตัวเองเข้ามาในร่างกายของฉันอย่างบ้าคลั่ง นี่เขาไปอดอยากมาจากที่ไหนกันนะ ทำไมเขาถึงได้รุนแรงแบบนี้...
"แต่พี่เสียวจังเลยค่ะ อ่าาาห์ อิ๊งค์รัดพี่แน่นไปแล้วนะ อย่ารัดพี่ขนาดนั้นสิ อ่าาส์ ซี้ดด อื้มม"
ปั่กๆๆๆๆ
พั่บๆๆๆๆ
"ซี้ดดด! พี่วิน เจ็บค่ะ เบาๆหน่อย อิ๊งค์ อ๊าา อื้อออ อื้มมม" พี่วินจับฉันเปลี่ยนท่าเป็นยืนหันหลังให้เขาพร้อมกับจับขาของฉันข้างหนึ่งให้ยกขึ้น จากนั้นเขาก็เสียบแกนกายของตัวเองเข้ามาในช่องทางรักของฉันจนมิดลำอีกครั้ง
"อื้มมม ท่านี้สุดยอดมากเลยค่ะคนดี พี่เสียวสุดๆไปเลย" พี่วินพูดพลางซอยสะโพกเข้าหาฉันอย่างแรงจนร่างของฉันสั่นสะท้านไปตามสัมผัสที่เขาเป็นคนมอบให้ ถึงมันจะเจ็บแต่ฉันก็ยอมรับอย่างไม่อายปากเลยว่าท่านี้ มันเสียวมาก ฉันเสียวจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว
พั่บๆๆๆ
ตั่บๆๆๆ
"อ๊าาา พี่วิน อิ๊งค์ไม่ไหวแล้ว อิ๊งค์เสียว อิ๊งค์เสียว อื้ออ "
"ทำไมรีบจังเลยล่ะคะคนเก่ง พี่ยังไม่ได้ลองท่าใหม่กับอิ๊งค์เลยนะ"
"อึกก อิ๊งค์เจ็บนะคะพี่วิน เบาๆหน่อยสิคะ อึกก เจ็บค่ะพี่วิน"
"ทนหน่อยนะคะ เพราะพี่มีท่าที่อยากลองใช้กับอิ๊งค์อีกเยอะเลย" พี่วินพูดขึ้นแล้วส่งยิ้มมาให้ฉันอย่างหื่นกระหาย จากนั้นเขาก็ซอยสะโพกใส่ฉันมาอย่างถี่รัวๆ จนเราสองคนต่างพากันไปทัวร์สวรรค์กันหลายต่อหลายรอบ แล้วคราวนี้เขาไม่ได้ป้องกันเลยแม้แต่น้อย เขาปล่อยในใส่ฉันทุกรอบ แถมแต่ละท่าที่เขาสรรหามาทำกับฉัน บอกตามตรงว่ามันเจ็บและระบมตรงนั้นมากๆเลย
