บทที่ 9 ทำไม - รักร้ายของนายเจ้าชู้

WIN

"นั่นพี่วินจะไปไหนคะ?" อิ๊งค์เอ่ยถามเมื่อผมกำลังจะออกไปข้างนอก จริงๆผมก็อยากให้อิ๊งค์ไปด้วยอยู่หรอกนะ ถ้าไม่ติดว่าผมนัดกับเพื่อนไว้ที่ผับของพี่ชายเธอน่ะ

"จะออกไปข้างนอกค่ะ ไปเที่ยวกับเพื่อนนิดหน่อย อาจจะไม่กลับ อิ๊งค์ไม่ต้องรอพี่นะคะ" ผมพูดแล้วเดินเข้าไปจูบที่หน้าผากของอิ๊งค์อย่างแผ่วเบา

"ค่ะ...งั้นอิ๊งค์นอนก่อนน๊า เพราะอิ๊งค์เพลียมากๆเลย" อิ๊งค์พูดแล้วเอนตัวลงนอนเหมือนเดิม

ที่ผมไม่เบื่อเธอมันก็เพราะอย่างนี้แหละ เธอน่ารักเสมอเวลาที่อยู่กับผม เมื่อก่อนนี้ตอนที่ผมรู้จักเธอแรกๆ เธอเป็นคนแรงๆนะ แต่ตั้งแต่ที่เธอคบกับผมมา เธอก็เปลี่ยนไปซะอย่างนั้น

จากผู้หญิงรักสนุก ชอบอ่อยผู้ชาย เธอก็กลายเป็นแมวเชื่องๆของผมไปเลยทันที แล้วยิ่งผมเป็นคนแรกของเธอด้วยล่ะก็ ผมไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆหรอก สดๆแบบนี้ ผมจะเอาจนกว่าจะเบื่อนั่นแหละ แล้วค่อยปล่อยเธอไป

วันนี้ผมกลับมาก็ใส่เธอไม่ยั้งเพราะว่าผมแค้นไอ้เอซพี่ชายของเธอ ยิ่งผมแค้นมันมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งต้องมาลงที่น้องสาวมันมากเท่านั้น ถึงอิ๊งค์จะไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ผมก็ไม่สนใจหรอก

ผมจะทำลายทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับไอ้เอซไม่ว่าจะเป็นตัวมัน ผับของมัน หรือแม้กระทั่งน้องสาวของมัน ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้วิเวียนคืนมาให้ได้ ตราบใดที่ผมยังไม่ได้วิเวียนคืน คนที่จะรับกรรมมากที่สุดก็คงจะเป็นน้องสาวของมันนั่นแหละ

แต่มีอยู่อย่างเดียวที่ผมไม่ค่อยอยากจะยุ่งสักท่าไหร่คือพี่ชายของมันอย่างไอ้เอฟ เพราะไอ้นั่นมันขึ้นชื่อว่าโหดและเถื่อนมาก ผมไม่อยากเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับมันหรอก เพราะผมยังรักชีวิตตัวเองอยู่

ผมจะค่อยๆจัดการพวกมันไปตามแผนการที่วางเอาไว้อย่างนิ่มนวล แล้วก็จะไม่ให้รู้ถึงหูไอ้เอฟอย่างเด็ดขาด เพราะถ้ามันรู้ว่าผมย่ำยีน้องสาวมันจนพรุน มันต้องเอาผมถึงตายแน่นอน

ACE PUB

พอผมมาถึงที่ผับของพี่ชายอิ๊งค์อย่างไอ้เอซผมก็เอาแต่กระดกเหล้าเข้าปากอย่างเครียดๆ บอกตามตรงว่าผมรักวิเวียนมาก ผมไม่อยากเลิกกับเธอเลยแม้แต่น้อย มันเฟล มันรู้สึกว่าหัวใจมันชาไปหมด

ยิ่งก่อนหน้านี้ผมเห็นวิเวียนกับไอ้เอซเดินโอบกอดกันมาอย่างเปิดเผยนั่นอีกล่ะ ผมแม่งยิ่งโคตรเฮิร์ทเลย

"ไอ้ห่าวินแม่งเป็นไรของมันวะ เมาอย่างหมาเลย ไอ้พีชมึงเอามันกลับด้วยนะ" เสียงไอ้บอสพูดขึ้นข้างๆหูผม ผมได้ยินที่พวกมันพูดทุกอย่างแหละ แต่ผมแค่ไม่อยากพูดอะไรออกไป ตอนนี้ผมเอาแต่คิดว่าผมจะเอายังไงดี ผมจะเอาวิเวียนกลับมาเป็นของผมยังไง ยิ่งเห็นว่าตอนนี้เธอกำลังรักและหลงไอ้เอซมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งปวดใจ

"มันบอกกูว่าวิเวียนบอกเลิกมัน แม่งมันก็จริงๆเลย ทำห่าไรไม่เคยคิด พอวิเวียนไปจริงๆแม่งก็เมาเป็นหมาโดนเจ้าของทิ้งเลยไอ้เวร" ไอ้พีชมันพูด ก็จริงอย่างที่มันว่านั่นแหละ ก่อนหน้านี้ผมทำอะไรไม่เคยคิดถึงใจของวิเวียนเลย พอเธอเลือกที่จะทิ้งผมไปจริงๆ ผมกลับอยากจะกลับไปทำตัวดีๆกับเธอเหมือนแรกๆที่เราสองคนคบกัน

"วิเวียนรักไอ้วินมากไม่ใช่เหรอวะ แล้วทำไมถึง..." ไอ้เเซนพูด

"พวกมึงเลิกพูดกันซะที แค่นี้กูก็เจ็บจะตายอยู่แล้ว มาชนแก้วต่อ กูไม่มีทางปล่อยวิเวียนไปหรอก กูรักวิเวียน ยังไงซะวิเวียนก็จะต้องกลับมาหากู! ของของกู ยังไงกูก็ไม่มีทางยกให้ใครแน่ๆ" ที่ผมตัดสินใจพูดออกไปแบบนั้น เพราะว่าผมเองเห็นวิเวียนกำลังเดินมาทางนี้พอดี ผมเลยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดังพอประมาณเผื่อว่าเธอได้ยินแล้วเธอจะหันกลับมาสนใจผมบ้าง

"วิเวียน!" ตอนนี้ไอ้พีชมันเห็นวิเวียนแล้วล่ะ มันเลยเรียกเธอออกไปเสียงดังลั่นจนวิเวียนต้องหันกลับมามองที่โต๊ะของพวกผมอย่างเลี่ยงไม่ได้

"เธอมาที่นี่ได้ไง?" ผมแกล้งถามวิเวียนออกไปทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าเธอมาที่นี่ทำไม แล้วมากับใคร

"ทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะ ทีนายยังมาได้เลยนี่!" วิเวียนตะโกนออกมาเสียงดัง เพราะตอนนี้เสียงเพลงในผับมันกำลังดั่งกระหึ่มขึ้นมาแข่งกับเสียงที่พวกเราคุยกันอยู่

"มานี่เลย!" ผมเข้าไปกระชากแขนของวิเวียนเอาไว้แล้วลากเธอออกมาที่ด้านนอกของผับทันที ยังไงซะวันนี้ผมก็จะต้องจัดการให้วิเวียนมาเป็นของผมให้ได้ ผมไม่ยอมให้ไอ้เอซมันได้วิเวียนไปง่ายๆแบบนี้หรอก ผมไม่มีทางยอม

ผมรักของผมมาตั้งสามปี แล้วอยู่ๆไอ้ห่านี่จะมาชุบมือเปิบไปได้ยังไงวะ!

"มีอะไรกับฉันรึเปล่า?" วิเวียนพยายามแกะฝ่ามือของผมออกแล้วมองซ้ายมองขวาอย่างกังวล

เหอะ! สงสัยจะกลัวไอ้เอซมาเห็นล่ะสิ! ดูเธอจะแคร์มันมากกว่าแฟนตัวจริงอย่างผมอีกนะ

"ทำไมท่าทีของเธอดูห่างเหินจังเลย นี่เรายังเป็นแฟนกันอยู่ไม่ใช่เหรอวิเวียน" ผมพูดกับวิเวียนออกไปด้วยน้ำเสียงและสายตาที่ตัดพ้อ เมื่อเห็นท่าทางของเธอที่ทำเหมือนว่าผมเป็นแค่คนรู้จักที่ไม่ได้สนิทอะไรกันมากมาย ทั้งๆที่ผมกับเธอก็เคยนอนบนเตียงเดียวกัน เคยกอดกัน จูบกันแท้ๆ

"ฉันว่านายเมามากแล้วล่ะ กลับไปก่อนเถอะ วันนี้ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย!" วิเวียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดแล้วพยายามที่จะเดินหนีผมออกไป

"แต่ฉันรักเธอนะวิเวียน อย่าห่างกันเลยนะ ฉันไม่อยากเลิกกับเธอ ฉันรักเธอ ได้ยินมั้ยวิเวียน ฉันรักเธอมากนะ" ผมเข้าไปกอดวิเวียนเอาไว้แน่น แล้วพูดกับเธอออกไป ผมยอมรับว่าตอนนี้ผมมึนๆแต่ไม่ได้เมาแบบที่วิเวียนคิดหรอก แต่ที่ผมต้องแกล้งเมาแบบนี้เพราะผมอยากจะให้เธอเห็นใจผมบ้าง มันก็เท่านั้น

"ปล่อยฉันนะวิน" วิเวียนพูดขึ้นพร้อมกับพยายามผลักผมออกจากตัวของเธอ

"ไม่เอา ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปอีกแล้ว" ผมยกมือกั้นกำแพงเอาไว้เพื่อที่จะไม่ไห้วิเวียนหนีผมไปได้ จากนั้นผมก็โน้มใบหน้าของผมเข้าไปใกล้เธอจนตอนนี้ปลายจมูกของผมกับเธอชนกันเข้าอย่างจัง

วิเวียนเป็นคนสวย น่ารัก มีเสน่ห์ ตอนแรกที่ผมตามจีบเธอ ผมใช้เวลาตั้งนานกว่าจะจีบเธอติด เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนของผม เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมยอมเปิดตัวว่าผมเป็นแฟนกับเธอ เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ผมรู้สึกอยากรักใครสักคนจริงๆ เป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมคบแล้วไม่เคยมีอะไรกับเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว แล้วก็เป็นผู้หญิงคนแรกที่กล้าบอกเลิกผมทั้งๆที่เราสองคนคบกันมาตั้งนานจนถึงบั้นจะแต่งงานกันอยู่แล้ว

"ปล่อย..." วิเวียนพูดขึ้นแล้วพยายามผลักให้ผมออกห่างจากเธอ ซึ่งผมไม่มีทางยอมหรอก ยังไงซะ วันนี้วิเวียนจะต้องเป็นของผม ไม่ว่าจะด้วยวิธีอะไร ผมก็จะเอาเธอกลับมาเป็นของผมให้ได้!

"อื้ออออ" ผมพยายามทาบทับริมฝีปากของตัวเองลงไปที่ริมฝีปากของวิเวียนด้วยความรู้สึกที่โกรธจัด ยิ่งนึกถึงตอนที่เธอกับไอ้เอซจูบกันแบบนัวเนีย ลิ้นแลกลิ้นแล้วผมก็ยิ่งทนไม่ได้

"อื้ออออ!!" วิเวียนพยายามที่จะประท้วงเมื่อผมทั้งจูบทั้งกัดริมฝีปากของเธอ เธอทั้งทุบ ทั้งจิกเล็บลงบนที่แผงอกของผมอย่างแรงเพื่อที่จะให้ผมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ

จังหวะที่วิเวียนเผลอ ผมก็ค่อยๆสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเธอย่างชำนาญทันทีแล้วกวาดต้อนเอาความหวานจากริมฝีปากของเธอมาจนหมด

เมื่อเห็นว่าวิเวียนไม่ยอมผมเลยเปลี่ยนเป็นค่อยๆจูบเธออย่างอ่อนโยน ซึ่งมันก็ได้ผลเมื่อเธอจูบตอบผมกลับมาเช่นกัน

หึ! วิเวียนน่ะแพ้ความอ่อนโยนของผมจะตาย

เมื่อผมเห็นว่าวิเวียนกำลังคล้อยตามผมก็ค่อยๆเคลื่อนฝ่ามือของตัวเองไปปลดกระดุมเสื้อของเธอออกจนเกือบหมด แต่ทว่า...วิเวียนกลับหยุดการกระทำของผมเอาไว้แค่นั้น แล้วเธอก็ผละออกจากผมทันที

"ทำไมล่ะวิเวียน" ผมถามเธอออกไปอย่างเจ็บปวดเมื่อนึกถึงสิ่งที่ผมได้เห็นและได้ยินมากับตัว ผมเห็นวิเวียนกับไอ้เอซกำลังมีอะไรกันในห้องทำงานของมัน เพราะตอนนั้นผมเองกำลังขึ้นไปหาอิ๊งค์ที่ชั้นสองของผับพอดี

"ทำไมอะไรของนาย" วิเวียนพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจพลางติดกระดุมเสื้อของตัวเองไปด้วย

"ทำไมเธอถึงไม่ยอมฉัน เหมือนที่เธอยอมมัน...." พอผมพูดออกไปแบบนั้นวิเวียนก็ยืนนิ่งอึ้งไปทันที

เหอะ! เธอคงคิดว่าผมโง่มากสินะ เธอคงคิดว่าผมโง่ที่ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวของเธอเลย ทั้งๆที่จริงแล้ว ผมรู้มาตลอดว่าเธอแอบคบกับไอ้เอซ ผมรู้มาตลอดว่าเธอเองก็มีใจให้มันเหมือนกัน....

INK

Lineeee

ฉันสะดุ้งตื่นเพราะเสียงแจ้งเตือนจากแอพลิเคชั่นไลน์ที่ดังขึ้นอย่างถี่ๆ

พี่วินไลน์มารึเปล่านะ...

GAIL : แกอยู่ที่ไหนวะ?

Me : อยู่คอนโดพี่วิน

Me : แกมีอะไรรึเปล่า?

Me : ไลน์มาดึกๆดื่นๆ

GAIL : มีแน่!

GAIL : เรื่องสำคัญมากๆเลยด้วย

Me : เรื่องอะไรวะ

Me : ไว้คุยกันพรุ่งนี้ได้ไหมอ่ะ

Me : ฉันง่วง

GAIL : สำคัญที่สุดสำหรับแกเลยแหละ

Me : เรื่องอะไรวะ?

GAIL : ตอนนี้ฉันเห็นแฟนสุดที่รักของแก

GAIL : กำลังยืนจูบกับผู้หญิงคนอื่นอยู่ที่ผับของพี่เอซอย่างดูดดื่ม

GAIL : ดูท่าแล้ว น่าจะไม่หยุดอยู่แค่จูบแน่ๆ

GAIL : เพราะตอนนี้ สองคนนั้น

GAIL : พากันขึ้นรถไปแล้ว

GAIL : ฉันบอกแล้วว่าพี่วินมันชั่ว

GAIL : แกเลิกคบกับมันไปเหอะ

Lineeee

เมื่อฉันรู้ว่าเรื่องสำคัญที่มิเกลมันบอกฉันคือเรื่องอะไร ฉันก็ปล่อยโทรศัพท์ทิ้งแล้วปล่อยให้การแจ้งเตือนจากยัยมิเกลดังอยู่แบบนั้นโดยที่ไม่คิดจะเปิดดูที่มันส่งมาอีกเลย

ทำไมพี่วินต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย ทั้งๆที่ฉันให้โอกาสเขาพิสูจน์ตัวเอง แล้วฉันเองก็กำลังจะลืมเรื่องที่เขาทำเอาไว้กับฉันเมื่อครั้งก่อนแล้ว แล้วทำไมเขาถึงได้ทำลายความไว้ใจโดยการโกหกฉันว่าจะไปเที่ยวกับเพื่อนๆแบบนี้

ที่เขาบอกกับฉันว่าจะไม่กลับห้อง มันเป็นอย่างนี้เองสินะ...