บทที่ 102 ความสำเร็จที่ทำได้ด้วยตนเอง

พริมานั่งปักหลักอยู่ข้างโต๊ะลงทะเบียน มองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ตื้นตันจนยากจะอธิบายเป็นคำพูด

เพียงไม่นานก่อนหน้านี้... ลานซ้อมแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยซากอุปกรณ์เก่าคร่ำคร่า และปกคลุมด้วยมวลความกังวลเรื่องบิลค่าใช้จ่ายที่ติดลบ แต่วันนี้... มันกลับอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงนวมกระแทกเป้าล่อดังสนั่น...