บทที่ 170 สัญญาณแห่งสายเลือด

สี่เดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เสียงสั่งการของฐานทัพยังดังก้องอยู่กลางโรงฝึกเหมือนทุกวัน

“ยกการ์ดให้สูงกว่านั้นหน่อยไอ้กล้า! อย่าเปิดคางเป็นเป้านิ่งสิวะ!”

กล้ารีบยกการ์ดตามคำสั่ง ก่อนเอี้ยวตัวหลบหมัดฮุกของโอม แล้วตวัดหน้าแข้งสวนด้วยลูกเตะเจาะยาง

“ดี! เตะแล้วฉากออก อย่ายืนรอให้มันสวนกลับ!”

ฐานทัพยืนกอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ