บทที่ 21 ด้วยความหวังดี

คำตอบของเขาตรงจนพริมาชะงักฐานทัพหันมามองเธอ

“ผมยังตอบไม่ได้หรอกว่าต่อไปจะรู้สึกกับเด็กคนนี้แบบไหน เราเพิ่งรู้จักกัน ผมไม่อยากพูดเอาหล่อว่ารักเหมือนลูกแท้ๆ ทั้งที่ยังไม่เคยเลี้ยงเขาสักวัน”

พริมานั่งฟังเงียบๆ

“แต่เมื่อกี้ผมได้ยินหัวใจเขาแล้ว” ฐานทัพกล่าวต่อ “เด็กมีชีวิตอยู่จริงๆ ไม่ใช่ตัวหนังสือในสัญญ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ