บทที่ 25 ลูกของผม

ถ้อยคำฟังดูคล้ายคำสั่งมากกว่าความห่วงใย

แม้มันจะไม่ใช่สิ่งที่พริมาอยากได้ยิน แต่ก็เป็นคำพูดที่ใกล้เคียงกับความรู้สึกของผู้เป็นพ่อมากที่สุดเท่าที่เจ้าสัวธนินท์ยอมเปิดเผยออกมา

“ค่ะ”

เธอหมุนตัวเดินออกจากคฤหาสน์โดยไม่หันกลับไปมองอีก

ฐานทัพปรายตามองพ่อตาซึ่งยังคงยืนอยู่ที่เดิม ก่อนยกกระเป๋าเดินตามออกไป

เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ