บทที่ 29 ต่างคนต่างอยู่

พริมาทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียง วางสมุดลงบนตักและยืดแผ่นหลังตรง ท่าทางจริงจังราวกับกำลังเปิดโต๊ะเจรจาธุรกิจครั้งสำคัญ

ฐานทัพลากเก้าอี้จากโต๊ะริมหน้าต่างมานั่งตรงข้าม ก่อนยื่นมือขอสมุดจากเธอ

“ว่ามา ผมจะจดเอง”

“คุณต้องเขียนให้ครบทุกคำ ห้ามตัดทอนหรือบิดเบือนความหมายตามใจตัวเองนะคะ”

“ผมรับจ้างเป็นสามี ไม่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ