บทที่ 34 ความจริง

ค่ำวันนั้น คนในค่ายทยอยแยกย้ายกันไปพักผ่อน เหลือเพียงพริมากับฐานทัพซึ่งนั่งอยู่ตรงโต๊ะอาหารภายในบ้านพัก

ชายหนุ่มยกชามข้าวต้มหมูสับที่ป้าศรีเตรียมไว้มาให้ ก่อนเลื่อนจานแครกเกอร์รสจืดมาวางข้างกัน

“ลองกินข้าวต้มก่อน ถ้ากินไม่ได้ค่อยกินแครกเกอร์”

“พริมกินได้ค่ะ กลิ่นไม่แรง”

“งั้นก็กินตอนยังร้อน เดี๋ยวอื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ