บทที่ 54 คำชมจากคนปากเสีย

เสียงคุ้นหูดังมาจากประตูโรงครัว

พริมหันขวับไปมอง

ฐานทัพยืนพิงกรอบประตูอยู่ในเสื้อยืดสีดำกับกางเกงมวยขาสั้น ตามใบหน้าและลำคอยังมีเหงื่อจากการคุมลูกค่ายฝึกซ้อม ดวงตาคมมองผ้ากันเปื้อนลายลูกไม้สีหวานบนตัวเธออย่างขบขัน

“คุณจะเข้ามาช่วย หรือเข้ามาบั่นทอนกำลังใจพริมคะ”

“ผมแค่เดินมาตรวจว่าโรงครัวยังอยู่ดี ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ