บทที่ 97 แค่ระวังยังไม่พอ

“คนพวกนั้นเขามีหน้าที่ดูแลรักษาประตู ส่วนผม... มีหน้าที่ดูแลรักษาคุณ”

พริมาเม้มริมฝีปากแน่น พยายามสะกดกลั้นรอยยิ้มที่กำลังจะพริ้มพรายปรากฏขึ้น

“พริมมีปัญญารับมือกับสถานการณ์บทสนทนาทางธุรกิจได้ค่ะ”

“ผมรู้และเชื่อมั่นว่าคุณรับมือได้” ฐานทัพตอกกลับโดยไม่ยอมเงยหน้าจากสมุด “แต่การรู้ว่าคุณทำได้ กับการยอม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ