บทที่ 17 เข้าวงการ

และสุดท้าย ฉันก็ต้องหอบกระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ่ของตัวเองมากรุงเทพตามแซมทันที เพราะมันไม่ยอมให้ฉันปฏิเสธอะไรเลย มันยกข้ออ้างร้อยแปดมาให้ฉันฟัง ทั้งเดี๋ยวจะเสียหมา ทั้งเดี๋ยวจะไม่มีความน่าเชื่อถือ เดี๋ยวจะมองหน้าคนอื่นไม่ติด เดี๋ยวเขาจะนินทามันนั่นนี่ สุดท้ายฉันก็ต้องยอมเพราะเป็นห่วงเพื่อนที่ยังต้องทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ