บทที่ 24 แต่งงาน

อรอัญญา

ตอนนี้ฉันไม่แม้แต่จะอยากขยับตัวไปไหนหรือทำอะไรเลยสักนิด ยิ่งมาถูกปลุกตั้งแต่เช้ามืดแบบนี้แล้วด้วย มันทำให้ฉันลืมตาไม่ขึ้นจริง ๆ และไม่นานฉันก็รู้สึกเหมือนกับตัวเองถูกอุ้มแล้วเดินไปไหนสักที่แต่ก็ลืมตาแทบไม่ขึ้น แต่ก็คงจะเดินไปขึ้นรถนั่นแหละ เพราะวันนี้เขากำลังจะพาฉันกลับกรุงเทพแล้ว

และที...