บทที่ 30 จงใจ

ตอนนี้ฉันกลับมาถึงคอนโดแล้วแต่ว่าแซมเป็นคนไปรับฉันนะเพราะมันเห็นไลน์ที่ฉันส่งไปบอกก่อนนอน แล้วก็คิดถูกแล้วที่เมื่อวานฉันไม่โทรไปหามันเมื่อคืน เพราะมันติดงานจริง ๆ ถึงจะโดนมันบ่นไปก็เถอะ

ส่วนพี่นิกฉันก็ให้เขากลับไปพักผ่อนแล้ว เพราะเขาอยู่เป็นเพื่อนฉันจนแซมมารับเลย ซึ่งน้ำใจของเขานั้น ฉันตอบแทนยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ