บทที่ 52 ไม่ให้อยู่

ตอนที่ 52 ไม่ให้อยู่

“อืม” ผมพยักหน้าให้มัน ใจสั่น มือสั่นเพราะความหิว จนแทบจะเป็นลม ใจจริงแล้วผมอยากตะโกนใส่หน้ามัน ว่าผมไม่อยากกินของมัน แต่ถ้าลำพังแค่ผมก็คงไม่เป็นไร แต่ไอ้ตัวเล็กนี่สิไม่ได้กินข้าวมาตั้งแต่เที่ยงแล้ว เกิดเป็นลมตายไปในท้องจะทำยังไง

ผมเอื้อมมือไปเลื่อนโต๊ะสำหรับวางถาดอาหารของโรงพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ