บทที่ 62 ยอมแพ้แล้ว

ตอนที่ 62 ยอมแพ้แล้ว

ผมจ้องหน้าน้องอินทร์ พร้อมกับส่งยิ้มให้ น้องอินทร์จ้องหน้าผมนิ่ง ขอบตานั้นแดงเรื่อริมฝีปากบางๆ สั่นระริกแล้วเม้มเข้าหากันแน่น ใบหน้าของน้องอินทร์แดงจัด แผ่นอกบางๆ กระเพื่อมขึ้นลงเหมือนพยายามสะกดกลั้นอารมณ์อ่อนไหวอยู่ภายใน

“ขอบคุณนะ” น้องอินทร์ยิ้มให้ผมพร้อมกับน้ำตาซึ่งไหลลงมาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ