บทที่ 4 EP.04 รักร้ายนายป่าเถื่อน
EP.04 รักร้ายนายป่าเถื่อน
.
12 ปีก่อน
ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ
" คะ..คุณหนู กลับมาเเล้วเหรอคะ "
เสียงรถที่พึ่งเข้ามาจอดที่หน้าคฤหาสถ์ทำให่สาวใช้ที่พึ่งเดินลงมาจากชึ้นสองได้สักพักถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
เธอมองหน้าลูกสาวเพียงคนเดียวของเจ้านายตัวเองด้วยใบหน้าซีดเเบบสุดๆ เเละก่อนที่ฟองฝ้ายจะจับผิดได้เธอก็รีบปรับท่าทางของตัวเองให้เป็นปกติที่สุด
" ค่ะ พอดีฝ้ายไม่สบาย เเล้วนี่ป๊ากับม๊าไปไหนคะ "
ฟองฝ้ายตอบออกไปเสียงเบา เเละเพราะว่าเธอไม่สบายเธออยู่เธอเลยไม่ได้สังเกตท่าทางเเละสีหน้าของสาวใช้ตรงหน้า
" อะ..อ่อ คุณผู้หญิงไปต่างประเทศด่วนน่ะค่ะ ส่วนคุณผู้ชายวันนี้เห็นว่าหยุด "
สาวใช้ยังคงส่งเสียงตะกุกตะกักเพราะความกังวล ปกติฟองฝ้ายจะกลับตามเวลาตลอดเเต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่าวันนี้เธอจะกลับมาก่อนเวลาเเบบนี้ ช่างเป็นวันที่เลวร้ายสำหรับคนที่อยู่ด้านบนซะจริงๆ ส่วนตัวเธอวันนี้ก็รอดไป
" เข้าใจเเล้วค่ะ งั้นฝ้ายขอตัวไปนอนพักก่อนนะคะ "
" อะ..ค่ะๆ ว่าเเต่คุณหนูจะทานอะไรก่อนไหมคะ "
สาวใช้เเสนสวยพยายามจะยื้อเวลาให้คนที่อยู่ด้านบน เเต่ดูเหมือนว่ามันจะเปล่าประโยชน์ซะเเล้ว
" ไม่ค่ะ ฝ้ายทานที่โรงเรียนมาเเล้ว ตอนนี้ขอพักอย่างเดียวก็พอ "
ฟองฝ้ายส่งยิ้มให้สาวใช้ตรงหน้าก่อนที่เธอจะเดินผ่านเจ้าหล่อนไปยังบรรไดเพื่อขึ้นสู่ชั้นสองของบ้าน เเต่พอเธอกำลังจะเดินผ่านห้องนอนของบิดาเเละมารดาตัวเอง เธอกลับต้องชะงักเพราะเธอดันได้ยินเสียงบางอย่างดังออกมาจากด้านในของห้องนอนของพวกท่าน
.
ปั่ก!!! ปั่ก!!! ปั่ก!!!
พับๆๆๆ พับๆๆๆๆ
" อ๊ะๆๆ เเรงอีกค่ะคุณท่าน อ๊าๆๆๆ "
" อ๊าส์ ตอดดีจริงๆ "
ไพศาลครวญครางเสียงเเหบเเห้งเพราะตอนนี้เขากำลังสนุกสุดเหวี่ยง
" อืม คุณท่านขา ให้หนูบ้างสิคะ "
" อ๊าส์ จ๊วบบ ใจเย็นๆนะอีหนู เดี๋ยวป๋าจัดให้ "
ไพศาลจูบปากสาวสวยที่กำลังลูบไล้ร่างกายของเขาอย่างเมามันส์
" อืม รอนะคะ ที่หล่อนเร็วๆสิ "
" อ๊าๆๆๆ รอก่อนสิ ซี้ดดดส์ "
" ซี้ดดส์ กระเเทกลงมาเเรงๆหน่อยสิ "
" อ๊าส์ อ๊าๆๆๆๆ "
ฟองฝ้ายมองทั้งสามคนผ่านช่องประตูที่เปิดอ้าอยู่เเล้วกำมือเเน่นด้วยความเจ็บปวดเเละเเค้นเคือง เธอไม่คิดเลยว่าบิดาของเธอจะทำเรื่องเลวร้ายกับมารดาของเธอเเล้วก็เธอเเบบนี้ เลวที่สุด!
.
ปังง!
" ป๊า! นี่มันอะไรกัน!! "
เสียงเปิดประตูห้องเเละเสียงตวาดที่ดังขึ้นทำให้ทั้งสามคนที่กำลังมั่วสวาทกันอยู่ถึงกับสะดุ้งตกใจเพราะไม่คิดว่าจะมีใครเข้ามาเห็นพวกเขาตอนมั่วกัน เเถมคนที่เข้ามาดันเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของบ้านนี้ซะด้วย
" กรี๊ดดดดด / กรี๊ด คุณหนู! "
" อ๊าส์ ยะ..ยัย ฝะ..ฝ้าย "
" นี่พวกเเกทำบ้าอะไรกัน ยัยผู้หญิงชั้นต่ำ "
" อึก! คะ..คุณท่าน "
หนึ่งในสาวใช้ที่ไม่ได้ถูกสอดใส่อยู่ร้องออกมาอย่างหวาดกลัว เพราะสายตาที่ฟองฝ้ายมองพวกเธออยู่ตอนนี้มันไม่เหมือนสายตาของสาวสวยสุดน่ารักในวันสิบสี่ปีที่พวกเธอเคยรู้จักก่อนหน้านี้เลย
" จิ๊! จะเรียกหาพระเเสงอะไรไปจับยัยฝ้ายมาสิ "
" อะ..เอ่อ จะ..จับเหรอคะ "สาวใช้ถามอย่างไม่เข้าใจ
" เออสิวะ เเกจะให้มันป่าวประกาศให้คนอื่นได้ยินไปมากกว่านี้หรือไง "
ไพศาลตวาดสาวใช้ที่อยู่ข้างกายอย่างหัวเสีย ยิ่งยัยลูกสาวสุดที่รักมาเห้นเเบบนี้เเล้วเขาคงปล่อยยัยตัวดีไปไม่ได้ ขืนยัยตัวดีเอาไปเปล่าประกาศให้เมียเขาฟังมีหวังเขาคงชวดสมบัติของยัยนั่น
เเละเขาไม่มีทางปล่อยให้บ่อเงินบ่อทองของเขาหลุดไปง่ายๆเพราะยัยตัวดีนี่เด็ดขาด
" ขะ..เข้าใจเเล้วค่ะ "
ถึงจะยังไม่ค่อยเข้าใจเเต่สาวใช้เเสนสวยที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าก็ยอมเดินลงไปจับฟองฝ้ายเอาไว้เเล้วลากเจ้าหล่อนเข้ามาหาไพศาลที่ยังปล่อยให้สาวใช้อีกคนกระเเทกกระทั้นใส่เขา
ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจด้วยซ้ำว่าฟองฝ้ายจะมองเขายังไงเพราะเขาสนใจเพียงเเค่เซ็กส์ที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น!
" นี่เเก อย่ามาจับฉันนะ ยัยสกปรก "
ฟองฝ้ายพยายามสะบัดมือออกจากมือของสาวใช้เเต่เพราะเธอกำลังไม่สบายเธอเลยไม่สามารถสลัดอีกฝ่ายได้ อีกอย่างแทนที่บิดาของเธอจะช่วยเธอเเต่ท่านดันเอ่ยประโยคที่ทำให้เธอรู้สึกเจ็บร้าวจนหมดเเรงที่จะเดิน
" หึๆรีบลากมันมาที่เตียงได้เเล้ว กูยากเอาลูกสาวบ้าง อยากรู้ว่ามันจะสนุกขนาดไหน? "
