บทที่ 100 เพื่อนเข้าใจ

    ฉันเข้าไปหาร่างที่นอนนิ่งก่อนที่จะก้มไปเอาใบหน้าแนบกับแผ่นอกใหญ่และร้องไห้อยู่แบบนั้น

“เมย์ขอโทษขอโทษที่เอาแต่ใจตื่นมาสิๆ เมย์สั่งให้ตื่นเดี๋ยวนี้! ฮื่อๆ อย่าทิ้งเมย์ไปเหมือนกับลูกของเราอีกเลยนะถ้าทุกคนทิ้งเมย์ไปแบบนี้แล้วเมย์จะอยู่กับใคร จะอยู่ได้ยังไงทำไมไม่คิดถึงจิตใจของเมย์บ้างไหนสัญญาว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ