บทที่ 23 รีบออกมา

ผมแปลกใจมากลีเมย์เธอไม่คิดที่จะหนีเหมือนที่ผมเจอเธอครั้งแรกและตอนนี้เธอก็เกาะแขนผมไว้แน่นอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ทั้งๆ ที่เธอควรจะยืนห่างๆ กับไม่ทำอย่างนั้นเลยแต่มือของเธออีกข้างเธอเอาสอดไว้ใต้เสื้อเธอเป็นอะไรวะ

“…”

“เธอเป็นอะไรลีเมย์ ทำไมหน้าเธอแดงๆแบบนั้นรีบๆ ตอบมาสิวะ” ผมตะโกนใส่เธอทุกๆ คนในห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ