บทที่ 24 เข้าไปหา

แกร๊ก!

เสียงประตูห้องน้ำเปิดขึ้นมาผมรีบหันใบหน้าไปมองพร้อมกับเพื่อนๆ ของตัวเองแต่ลีเมย์กับไม่เดินออกมา เธอเอาใบหน้าของตัวเองโผล่มาตรงขอบประตูเท่านั่น ไม่ทันที่ผมจะคุยเธอ

“นาย นายคิวพี ฉะ ฉัน คือ”

“อะไรของเธออีกวะ รีบๆ ออกมาๆได้แล้ว ไอ้พวกนั้นไม่อยู่แล้วลูกน้องฉันน่ะ ไปหมดแล้ว”

“นายเดินมานี่หน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ