บทที่ 57 ตามมา

“จะขายตัวด้วยหรอคะ?” เสียงใสๆ ที่แสนเหยียดหยามของยัยนิน่าพูดขึ้นมาอีกที

“คะ! มันไม่มีอะไรเหลือแล้วนิคะ จะได้พ้นๆ สักทีคิดเสียว่าสิ่งที่เสียไปถือว่าทำบุญทำทาน” ฉันพูดประชดขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง ใช่สิฉันมันเป็นแค่ลูกหนี้ของนายเองทั้งๆ ที่ไม่ผิดสักหน่อย ไม่ได้หาเรื่อก่อนด้วยซ้ำ “...