บทที่ 6 สาระแน
เสียงก้าวร้าวอันทรงพลังพูดขึ้นมาอย่างน่าเกรงกลัว เขาคงจะโกรธมากแต่พยายามควบคุมอารมณ์ไม่ให้มันระเบิดออกมามากกว่านี้ มือใหญ่ที่ฉันเห็นนั้นมันสั่นนิดๆ เนื่องจากแรงบีบ
ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่แล้วเสียล่ะขืนอยู่ต่อไปพวกนั้นเจอเข้าคงมีหวังโดนยิงเป็นศพไร้ญาติอยู่ที่นี่แน่ อยู่ดีๆ ไม่ควรเอาชีวิตเข้ามาเสี่ยงกับอะไรพวกนี้ไม่ได้ไม่คุ้มเสีย
หมับ!
มือใคร...
คราวนี้ร่างกายฉันชาหนึบลมหายใจติดขัดหัวใจเต้นรัวแข่งกับความคิดมโนไปไกล ใครก็ไม่รู้มาวางบนไหล่พร้อมกับกดแรงลงตรงไหล่อย่างไม่ผ่อนปรนใดๆ มีแต่จะเพิ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยซ้ำ
“มาทำอะไรที่นี่”
เมื่อหันหน้าไปทางต้นเสียงม่านตาก็เบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นวัยรุ่นห้าคนและแต่ละคนก็ได้เข้ามาล้อมรอบตัวของฉันไว้ พวกมันใช้สายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าอย่างไม่เป็นมิตรเลยท่าทางมึนเมาอย่างเห็นได้ชัดเจนร่วมด้วยกลิ่นเหม็นของบุหรี่
หนึ่งในพวกมันเข้ามาจับมือฉันแน่ไว้ก่อนพูดว่า
“เป็นเด็กของไอ้พวก 5 MISCREANT หรือป่าววะ?”
นายคนนี้ต้องเป็นหัวหน้าของกลุ่มนี้แน่ดูจากลักษณะท่าทางเสียงการพูดจารวมไปถึงคนที่มากับมันอีกสี่คนดูจะเคารพมันมากเป็นพิเศษ
เด็กหนึ่งในสี่คนนั่นพูดขึ้นเสริม
“ต้องใช่แน่นอนเลยลูกพี่มันเป็นเด็กของไอ้พวก 5 MISCREANT แน่นอนไม่อย่างนั้นมันจะมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงจับมันเข้าไปต่อรองกับไอ้พวก 5 MISCREANT ดีกว่าอยากเห็นฝีมือไอ้พวกนั้นว่าจะเป็นอย่างที่วัยรุ่นทั้งหลายกลัวกันหรือป่าวหรือแค่กระจอก ๆ สู้พวกเราไม่ได้”
“ฮ่าๆ เป็นความคิดที่ดีวะ ฝีมือพวกมันจะแค่ไหนกันเชียว ไหนว่าฉลาดนักหนา เลวสุดๆ กูส่งลูกน้องเข้าไปสอดแนมมันยังจับไม่ได้เลย กระจอกสิ้นดีวะ!”
“เข้าใจผิดแล้วล่ะ ฉันไม่ใช่เด็กของ 5 MISCREANT ไม่เป็นและไม่มีวันที่จะเป็นไม่รู้จักพวกนั้นด้วย ปล่อยมือฉัน ปล่อย!”
“…”
ยิ่งพูดพวกมันยิ่งจับมือฉันแน่นขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้มือของฉันเป็นรอยซ้ำหรือไม่ก็มีรอยแดงไปหมดแล้ว
“ปล่อยฉันบอกให้ปล่อยมือไงหูแตกหรือไงวะ!” ฉันตะโกนใส่หน้าพวกนั้นอย่างเหลืออดผสมกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ในตัวความเลือดร้อนก็ยิ่งมีมากมาย “เอามือสกปรกจากคนเศษสวะอย่างพวกแกออกไปจากมือของฉัน”
“ปากดีนักนะมึงหน้ากูเหมือนญาติมึงหรอที่จะล้อเล่นกับกู”
เหมือนกีบผีนะสิ
“หึ ปากดีแล้วจะทำไม ไม่เหมือนมึงหรอกเห่าเก่งแบบนี้ที่บ้านเลี้ยงอะไรล่ะ” ถ้าไม่โง่ก็คงรับรู้ว่าฉันเปรียบมันเหมือนอะไร “อีกอย่างถ้าหน้าญาติเหมือนพวกมึงนะคงไม่ใช่ญาติกู ใบหน้าที่เรียกว่าเศษสวะขยะสังคมอย่างพวกมึงขอทานยังดีกว่าเลยเพราะฉะนั้นอย่าเทียบชั้นกับญาติกู”
เผียะ!
ใบหน้าของฉันหันไปทางแรงตบของฝ่ามือใหญ่อย่างรวดเร็ว ตอนนี้รู้สึกมีรสเค็มๆ ไหลออกมาจากมุมปากของฉัน
นี่ฉันเป็นผู้หญิงนะ...
ทำไมพวกมันถึงกล้าตบเพศแม่ของตัวเองอีกอย่างฉันยังไม่รู้จักพวกมันซะด้วยซ้ำไอ้คนที่มันจับแขนของฉันมันตบหน้าฉันด้วยแรงมหาศาล
สารเลว...
“ปากดีมาก ใช่ไหม นังนี่ มานี่เลย”
กรี๊ดดด!
