บทที่ 92 กำลังใจ

    เป็นอย่างที่ผมคาดเอาไว้เพราะหลังจากที่ลีเมย์ตื่นขึ้นมาก็ถามถึงลูกในทันทีมือของเธอเข้ามากำเสื้อของผมทั้งสองข้างก่อนที่จะกระชากไปมาเพื่อต้องการคำตอบ

“เงียบทำไม? ตอบมาสิ ตอบมา เมย์บอกว่าให้ตอบมา!”

ดูจากสายตาและอาการของคนตรงหน้าที่อึกอักไปตอบอะไรมาสักอย่าง เอาแต่เงียบ มันทำให้ฉันพอจะเดาออกแล้วล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ