บทที่ 74 EP. 74

“มันคงถึงคราวเคราะห์ของมันน่ะค่ะป้า อย่าคิดมากเลยนะคะ”

“ให้อภัยป้าแล้วใช่ไหมโบว์”

คนพูดหวานหูแต่ลับหลัง ทั้งแลบลิ้นทั้งแบะปากคลื่นไส้ เพราะยังคงเกลียดอีกฝ่ายไม่เสื่อมคลาย แต่ก็อดชื่นชมตัวเองไม่ได้ ที่ยังสามารถเล่นละครได้เก่ง ตบตานังเด็กเมื่อวานซืนอย่างพราวพิสุทธิ์ได้แนบเนียน

“ให้ป้าได้ขอโทษหนู......

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ