บทที่ 2 1.1 รักเปลี่ยนคน

แกร๊ก! เสียงเปิดประตูหน้าห้องของคอนโดดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดทำงาน ใบหน้าคมเข้มเหมือนคนกำลังคิดไม่ตก ขณะที่ภัทรเดินผ่านห้องโถงกลางเสียงของแพรพลอยก็ดังขึ้นพลางก้าวเท้าออกมาจากในครัว

“พี่ภัทรกลับมาแล้วเหรอคะ”

“อือ” ภัทรตอบไปสั้นๆพร้อมกับมองหน้าของคนตัวเล็กก่อนจะถอนหายใจออกมาพร้อมกับเดินเข้าห้องนอนทันที ส่วนแพรพลอยก็มองตามแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มพร้อมรอยยิ้ม เพราะเธอไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งที่สามีแสดงมันออกมา

และหญิงสาวยังคิดว่าเขาให้ความสำคัญกับครบรอบวันแต่งงานเหมือนกับทุกปีที่ผ่านมาด้วยการกลับบ้านเร็วกว่าทุกวัน แม้ตอนเช้าแพรพลอยไม่ได้บอกเขาเอาไว้ว่าวันนี้มันมีความสำคัญอย่างไร

ร่างสูงใหญ่เดินออกมาจากห้องนอนในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น แต่มันยังคงส่งให้ชายหนุ่มดูดีได้ไม่ยาก เพราะนอกจากรูปร่างผิวพรรณดีแล้วภัทรยังจัดว่าหน้าตาดีไม่แพ้พระเอกละครในทีวี

ถึงที่ผ่านมาภัทรจะเคยเจ้าชู้มาก่อน ทว่าหลังจากเจอกับแพรพลอยแล้วชายหนุ่มก็ไม่เคยแสดงพฤติกรรมพวกนั้นอีกเลย ซึ่งมันเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่แพรพลอยยังคงเชื่อใจในตัวสามีมาจนถึงทุกวันนี้

ภัทรมองดูอาหารบนโต๊ะมากมายที่ถูกจัดวางเอาไว้ นอกจากนั้นยังมีเชิงเทียนวางอยู่อย่างสวยงาม ทว่าใบหน้าของเขานั้นกลับเต็มไปด้วยความลับ ความเครียด

และความอึดอัดอยู่ทุกอณู จากนั้นชายหนุ่มจึงหย่อนสะโพกนั่งลงในตำแหน่งประจำของตัวเอง ขณะที่แพรพลอยเองก็พึ่งมาถึงโต๊ะอาหารหลังจากเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อเป็นชุดใหม่ เพื่อให้ร่างกายมีความสดชื่นขึ้นหลังจากเสื้อผ้าฟุ้งไปด้วยกลิ่นคาวของอาหาร

“มันน่าทานใช่ไหมล่ะ พี่ภัทรถึงไม่กล้าตักอาหารทานเลย นี่ค่ะไข่เจียวยัดใส้ แล้วก็นี่มะระยัดไส้ที่พี่ภัทรชอบ และนี่ก็ของโปรดพี่”

“พอแล้วแพร แค่นี้พี่ก็ทานไม่หมดแล้ว”

“คะ!” แพรพลอยเอ่ยขึ้นและมองดูสามีอย่างไม่เข้าใจนัก เพราะปกติหากวันไหนมีของโปรด ภัทรมักจะทานข้าวได้มากว่าหนึ่งจานเสมอ แต่วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับเขา อาหารจานโปรดภัทรแทบจะไม่แตะจนเธอต้องเป็นฝ่ายตักให้เขาเสียเอง

ซึ่งที่ผ่านมาไม่ว่าเธอตักอาหารอะไรให้ ภัทรเองก็มักจะกระตือรือร้นที่จะจัดการกับมันไม่ให้เหลือ แพรพลอยเริ่มมีคำถามเกิดขึ้นในใจ แต่เธอก็เลือกที่จะนั่งทานอาหารต่อไปอย่างเงียบๆ

ด้านภัทรที่เห็นภรรยาเอาแต่นั่งทานอาหารเงียบๆก็พลอยทำให้เขารู้สึกอึดอัดเพิ่มขึ้น และเขาเองก็ไม่ต้องการจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้อีกต่อไป ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะค่อยๆผ่อนมันออกและเอ่ยทำลายความเงียบ

“แพร คือพี่” ภัทรพูดแค่นั้นแล้วก็หยุดไป เมื่อถูกใบหน้าขาวนวลยิ้มหวานพลางส่งสายตาวิบวับกลับมา

“คะ พี่ภัทรมีอะไรจะพูดก็พูดมาเถอะค่ะ”

“แพร คือว่าทางมหาลัยที่อเมริกาเขาตอบรับให้พี่เข้าเรียนต่อได้แล้ว และพี่ก็จะต้องเดินทางไปภายในกลางเดือนนี้น่ะ”

“จริงหรือคะพี่ภัทร แพรดีใจจัง แต่ทำไมเขาแจ้งกระทันหันขนาดนี้คะ แพรยังไม่ได้เตรียมหาข้าวของเพิ่มเลย แต่พี่ภัทรไม่ต้องห่วงนะคะ แพรจะทำให้สุดความสามารถเพื่อที่เราสองคนจะได้ไม่ลำบากเวลาไปถึงที่โน่นอย่างไงล่ะคะ”

“แพร พี่” ทางด้านภัทรเมื่อเห็นอาการดีใจของภรรยา เขาก็ไม่รู้จะเริ่มบอกหญิงสาวอย่างไรว่าแผนการณ์ที่เขาเคยบอกว่าอยากจะให้เธอไปอยู่ด้วยกันนั้นมันได้เปลี่ยนไปแล้ว เพราะตอนนี้เขามีคนอื่นที่อยากให้เดินทางไปเมืองนอกมากว่าเธอแล้วด้วย

ด้านแพรพลอยเมื่อได้ยินสามีเรียก เธอก็เงยหน้าขึ้นมองพร้อมกับยิ้มก่อนจะเอ่ยถามความต้องการของเขา

แต่เมื่อเห็นว่าภัทรยังเงียบและใบหน้าแสดงความหนักใจอย่างเห็นได้ชัด แพรพลอยก็คิดว่าสามีอาจจะปัญหาเรื่องงานที่จำเป็นต้องทิ้งไปกลางคัน

บางทีหากภัทรเห็นของขวัญที่เธอเตรียมไว้ให้เขาในวันครบรอบแต่งงาน สามีของเธออาจจะดีใจและมีกำลังใจมากขึ้นกับปัญหาที่กำลังเผชิญอยู่ก็ได้ แพรพลอยยิ้มหวานให้กับสามีอีกครั้งก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้งแต่

“เราหย่ากันเถอะแพร พี่ไม่ได้รักแพรแล้ว และพี่เองก็จะเดินทางไปเรียนต่อกับจ๋า”

“แพรมีขะ” แพรพลอยกำลังบอกภัทรว่า ‘แพรมีข่าวดีจะบอกพี่ พี่ภัทรกำลังจะได้เป็นพ่อคนแล้วนะคะ’ ในขณะมือเล็กกำลังล้วงเข้าไปในกระเป๋ากระโปรง