บทที่ 27 วันที่หัวใจไม่อยากห่างกัน

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบสงบ แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอนของบ้านสวน อากาศหลังฝนตกเมื่อคืนเย็นสบายจนพริมลภัสไม่อยากลุกจากเตียง

เธอนอนมองเพดานอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกถึงเรื่องราวของเมื่อวาน

รอยยิ้มของภาคินตอนที่เขามองเธอ

มือของเขาที่จับมือเธอไว้ตลอดเวลา

และคำพูดที่ยังคงก้องอยู่...