บทที่ 3 ข้อตกลงที่หัวใจไม่ยอมรับ

หลังเลิกงาน พริมลภัสตั้งใจจะกลับห้องทันที

เธอไม่อยากอยู่ในโรงแรมต่ออีกแม้แต่นาทีเดียว เพราะตลอดทั้งวันสายตาของภาคินยังคงติดอยู่ในความคิด

แต่ก่อนที่เธอจะเดินถึงประตูทางออก เสียงของเขาก็ดังขึ้น

“พริม”

เธอหยุดเดิน

ภาคินยืนอยู่บริเวณล็อบบี้ เขาถอดสูทออกแล้ว เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่พับแขนขึ้นเล็กน้อย

“มีอะไรหรือคะ?”

“ผมอยากคุยกับคุณ”

“เรื่องงานเหรอคะ?”

“ไม่ใช่”

คำตอบสั้น ๆ ทำให้เธอรู้ทันทีว่าคงไม่มีทางหลีกเลี่ยง

ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องรับรองเล็ก ๆ ที่เงียบสงบ ภาคินปิดประตู แต่ไม่ได้ล็อก

เขานั่งลงตรงข้ามเธอ

“ผมรู้ว่าคุณไม่อยากให้เรื่องของเราเกิดขึ้นอีก”

พริมลภัสนิ่งไป

“แต่ผมก็รู้ว่าคุณยังรู้สึก”

“คุณคิดไปเองค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นก็มองตาผมแล้วพูดสิ”

เธอเงยหน้าขึ้น

ดวงตาของทั้งคู่สบกัน

เพียงไม่กี่วินาที พริมลภัสก็เป็นฝ่ายหลบสายตา

ภาคินยิ้มบาง ๆ

“เห็นไหม”

“ฉันแค่ไม่อยากมีปัญหาเรื่องงาน”

“ผมก็ไม่อยากให้คุณมีปัญหา”

เขาพูดอย่างจริงจัง ก่อนวางกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะ

“ถ้าเราจะเริ่มต้นกันใหม่ ผมมีข้อเสนอ”

พริมลภัสมองเอกสารอย่างไม่เข้าใจ

“ข้อเสนออะไรคะ?”

“เรื่องของเราจะเป็นความลับ”

เธอเงียบไปทันที

“ไม่มีใครในโรงแรมต้องรู้ว่าเราเคยรักกัน และไม่มีใครต้องรู้ว่าเรากำลังรู้สึกอะไรต่อกัน”

“แล้วถ้ามันทำไม่ได้ล่ะคะ?”

“เราก็หยุด”

คำตอบของเขาชัดเจน

พริมลภัสมองหน้าเขาอยู่นาน

เธอรู้ว่าข้อตกลงนี้อาจเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดสำหรับหัวใจของเธอ

แต่ขณะเดียวกัน เธอก็รู้ว่าตัวเองยังไม่พร้อมเดินหนีเขาอีกครั้ง

“ฉันขอเวลาคิดได้ไหมคะ”

ภาคินพยักหน้า

“ได้”

เธอลุกขึ้นและกำลังจะเดินออกไป

แต่ก่อนถึงประตู ภาคินพูดขึ้นอีกครั้ง

“พริม”

เธอหันกลับมา

“ครั้งนี้ถ้าคุณจะจากไป...”

เขามองเธอนิ่ง

“บอกผมก่อน”

หัวใจของเธออ่อนลงอย่างไม่รู้ตัว

เธอพยักหน้าเบา ๆ แล้วเดินออกจากห้อง

แต่คืนนั้น พริมลภัสกลับนอนไม่หลับ

เพราะไม่ว่าเธอจะพยายามคิดถึงเหตุผลมากแค่ไหน...

หัวใจก็ยังตอบคำถามเดิม

เธอไม่เคยเลิกรักเขาเลย