บทที่ 37 รอยร้าวที่กลับมาเคาะประตูหัวใจ

เช้าวันต่อมา พริมลภัสตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของภาคิน

เธอนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง มองใบหน้าของชายหนุ่มที่ยังหลับสนิท

ริมฝีปากของเธอมีรอยยิ้มเล็ก ๆ

หลังจากผ่านเรื่องราวมากมาย ในที่สุดเธอก็ได้กลับมาอยู่ข้างเขาอีกครั้ง

พริมลภัสค่อย ๆ ขยับตัวออกจากอ้อมแขน แต่ยังไม่ทันลุก ภาคินก็เอื้อมมือมาคว้าเธอไว้

“จะไปไห...