บทที่ 39 คนที่อยู่เบื้องหลัง

เสียงบางอย่างดังขึ้นจากด้านหลังในความมืด

พริมลภัสสะดุ้งสุดตัว

“ภาคิน...”

มือของเธอรีบคว้าแขนเขาเอาไว้

“ผมอยู่นี่”

ภาคินจับมือเธอแน่น เขาพยายามมองผ่านความมืดไปยังทิศทางของเสียง

ชายที่พาพวกเขามายังคงยืนอยู่ไม่ไกล แต่ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด

“อย่าขยับไปไหน”

เขาพูดเสียงต่ำ

“ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ