บทที่ 40 ความจริงใต้เงาอดีต

ความมืดภายในโกดังทำให้พริมลภัสมองอะไรไม่เห็น

เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลัง

หนึ่งก้าว...

สองก้าว...

ภาคินรีบคว้ามือพริมลภัสเอาไว้แล้วดึงเธอเข้ามาอยู่ข้างตัว

“อย่าปล่อยมือผม”

“ค่ะ”

เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย

ชายที่พาพวกเขามาที่นี่ยังคงยืนอยู่ไม่ไกล แต่ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ